นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Wullop Santipracha
Ico64
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 1931
ความเห็น: 0

ประกันคุณภาพการศึกษาไทย เพื่อพัฒนาอะไร ๒ ระบบที่ซ้ำซ้อนและไม่สะท้อนความจริง

ผลการประเมินคุณภาพการศึกษาตามระบบทั้งสองรอบ ไม่มีรายงานว่า ทำไม คุณภาพการศึกษาไทยจึงต่ำลง อะไรคือสาเหตุ และจะแก้กันอย่างไร มีแต่ข้อเสนอแนะทางความคิด แต่ไม่ได้มองระบบว่าที่ต้องทำเช่นนี้เพราะอะไร แล้วทำอย่างไรจึงจะช่วยให้โรงเรียน มหาวิทยาลัยสามารถทำหน้าที่ได้ดีขึ้น

จากผลคุณภาพการศึกษาใน http://share.psu.ac.th/blog/fnr-devolop/15249 ลองมาวิเคราะห์ว่าน่าจัมีสาเหตุอะไรบ้าง  

-         เป็นเพราะมีระบบมากเกินไป ซ้ำซ้อน แต่แตกต่างในการวัด การดำเนินการ จนเป็นภาระกับหน่วยงานที่ผลิต ทั้งโรงเรียนทุกระดับ มหาวิทยาลัย ที่ต้องทุ่มทรัพยากร กำลังคน กำลังงบประมาณ เวลา ทำทำทำ รายงาน รายงาน รายงาน  จนไม่มีเวลา ทรัพยากร กำลังคน สติปัญญาไปดูและปฏิบัติเอาใจใส่คุณภาพของภารกิจที่แท้จริง คือการจัดการเรียนการสอน ที่สำคัญคือ การให้ความสำคัญมามุ่งที่ระบบเท่านี้ จึงทำให้คุณภาพของผลผลิตเป็นดังที่เห็นและที่เป็น แสดงว่าระบบประกันคุณภาพการศึกษาไม่ได้มุ่งเน้นที่ คุณภาพของผลผลิตของการศึกษา แต่ไปมุ่งเน้นที่การทำระบบ  การจัดทำรายงาน การประเมิน ทำให้เห็นภาพชัดขึ้น ผู้สอน ทั้ง ครู อาจารย์ เจ้าหน้าที่ทั้งการสอน การดูแลนักเรียน นักศึกษา มาทำรายงาน ทำเก็บตัวเลข มาทำระบบ มาประเมิน ถึงสอนก็สอนแบบผ่าน ๆ ไป เพราะใจไปติดกับว่า จะทำรายงานทันหรือไม่ ทำรายงานดีหรือไม่ มีกระบวนการครบถ้วนหรือไม่ ผลก็ปรากฏดังที่เห็นและที่เป็น สอนให้ผู้เรียนไม่มีความรู้ไม่เป็นไร แต่หากไม่รายงานประกันคุณภาพ ไม่เข้าร่วมการประเมินคุณภาพ และอื่น ๆ มีผลกระทบต่อชีวิตการทำงานของผู้สอน ที่คือผลที่ได้จากการประกันคุณภาพการศึกษาที่ผ่านมา   

-         การขาดแคลนทรัพยากร ความจริง การศึกษาไทยไม่ต้องประเมินก็เห็นชัด ๆ ว่า ความไม่เท่าเทียมของสิ่งสนับสนุนการเรียนการสอน โดยเฉพาะผู้สอน ขาดแคลนทั้งเชิงปริมาณ คุณภาพ และที่สำคัญคือ สิ่งจูงใจ ที่ให้คนเก่ง คนดี เข้ามาเป็นเบ้าหลอม เป็นต้นแบบของการพัฒนาคน ลองนึกภาพ โรงเรียนวัด โรงเรียนในตำบล โรงเรียนในอำเภอ จังหวัด ในภูมิภาค ในกรุงเทพฯ รวมถึงระดับมหาวิทยาลัยด้วย สิ่งที่มีมากหน่อยคือวุฒิการศึกษาของผู้สอน แต่ความพร้อมทั้ง อัตรากำลัง วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องไม้เครื่องมือ สาขาความชำนาญการของผู้สอน ทั้งหมดสะท้อนถึงงบประมาณที่ไม่เพียงพอ แต่ยังถูกซ้ำเติมด้วยการทำรายงานระบบประกันคุณภาพและอื่นๆ เข้าไปอีก จึงไม่มีทางจริง ๆ ที่คุณภาพจะดีขึ้น  

 ที่สำคัญ ผลการประเมินคุณภาพการศึกษาตามระบบทั้งสองรอบ ไม่มีรายงานว่า ทำไม คุณภาพการศึกษาไทยจึงต่ำลง อะไรคือสาเหตุ และจะแก้กันอย่างไร มีแต่ข้อเสนอแนะทางความคิด แต่ไม่ได้มองระบบว่าที่ต้องทำเช่นนี้เพราะอะไร แล้วทำอย่างไรจึงจะช่วยให้โรงเรียน มหาวิทยาลัยสามารถทำหน้าที่ได้ดีขึ้น เพราะที่สำคัญที่สุดคือ งบประมาณที่เพียงพอ ไม่เท่าเทียมกัน ลองคิดดู หากมีเงินแค่ ๑๐๐ หรือ ๑,๐๐๐ บาท จะได้กินอาหารทะเลระดับใด เศษกุ้ง เศษปลาหมึก ปิ้งบนเตาถ่าน ก็ดีถมไปแล้ว แต่ความคาดหวัง ทำไมไม่มี กุ้งมังกรอบเนย สเต๊กปลาแซลมอน ผู้ประเมินมาพบเศษอาหารทะเลย่างเตาถ่าน ก็แนะนำว่า ให้มีกุ้งมังกรอบเนย สเต๊กปลาแซลมอน ว่าไปตามใจไม่ดูเหตุและช่วยกันแก้ไข

ตื่นเถิดชาวไทย อย่าหลับไหลลุ่มหลง ตื่นมาแก้ปัญหาที่แท้จริง เพื่อคนไทยจะได้มีความสามารถจริง ๆ ด้วยการประกันคุณภาพของผลผลิตจริง ไม่ใช่มัวแต่ทำรายงาน  รายงาน และรายงาน แล้วประจานตัวเองว่าการศึกษาไทยคุณภาพไม่ดี โทษคนทำงานหนัก ทำของยาก ค่าตอบแทนน้อย ความพร้อมก็ไม่มี  

ขอให้ช่วยกันลดความซ้ำซ้อน รับความเป็นจริง และใส่ใจกันจริง ๆ คนไทยไม่แพ้ใคร หากได้รับการพัฒนาที่ดีและมีความพร้อม

 
สร้าง: 02 กุมภาพันธ์ 2553 18:07 แก้ไข: 09 ตุลาคม 2553 17:50 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.227.233.78
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ