นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
Page Visits: 2434
comment: 0

ฟังเขาเล่าเรื่องนักศึกษาและอาจารย์ของเขา รู้ไว้จะได้ระวัง

ไม่ช่วยก็รู้สึกไม่ดี ช่วยไปเจอแบบนี้ ก็เป็นภัยกับตัวเอง

 

เมื่อวันที่ ๑๙ มี.ค.๕๒ ได้มีโอกาสพูดคุยกับอาจารย์จากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ มีอาจารย์จากมหาวิทยาลัยหนึ่งในกรุงเทพฯ เล่าถึงลูกศิษย์มาหลอกยืมกล้องราคาเป็นแสน อ้างกับเจ้าหน้าที่ว่าเอาไปทำการบ้านตามที่อาจารย์สั่ง (เข้าใจว่าคงปลอมลายเซ็นอาจารย์มาด้วย)  ยังไม่พอ สองสัปดาห์ต่อมา มายืมไปอีก คราวนี้เอากล้องตัวที่มีราคาสูงกว่าเป็นสองแสนกว่าด้วยเหตุผลเดียวกัน ปรากฎว่าจนสิ้นเทอม นักศึกษาก็ไม่เอากล้องมาคืน เจ้าหน้าที่จึงไปแจ้งคณะให้ติดตาม แต่ก็ไม่สามารถติดต่อนักศึกษาได้ จึงติดต่อไปยังผู้ปกครอง ได้รับคำตอบว่า  คณะไปให้ร้ายลูกเขา โอยทำไงดี ของก็ไม่รู้เอาคืนมาอย่างไร ราคาตั้งสองสามแสนบาท ต่อมาได้รับแจ้งจากตำรวจว่า มีกล้องของคณะ(เนื่องจากมีทะเบียนครุภัณฑ์) ถูกยึดมาจากร้านจำนำเถื่อน พอเจ้าหน้าที่คณะไปดู พบว่ามีกล้องถึงประมาณ ๒๐ ตัวในลักษณะเดียวกัน และเป็นกล้องของคณะสองตัวที่นักศึกษายืมไปด้วย รวมทั้งของอื่น ๆ อีกหลายรายการ เมื่อเอาหลักฐานไปแสดงจึงได้กล้องคืนมา ทางร้านแจ้งว่ารับจำนำไว้เครื่องละประมาณสามหมื่นบาท ก็เรียกว่ายังโชคดีที่ยังได้ของคืนมา มิฉะนั้น ผู้ให้ยืมคงต้องชดใช้หลายบาท อาจารย์ยังชมนักศึกษาว่าเก่งมาก มีคำพูดหลอกให้เจ้าหน้าที่ให้ยืมกล้องไปได้

 

พออาจารย์ท่านนั้นเล่าจบ ก็มีอาจารย์ จากมหาวิทยาลัยทางภาคเหนือ เล่าว่า ของเขายิ่งแสบว่านั้น คือได้ส่งนักศึกษาไปฝึกงานในอำเภอหนึ่ง พอดีอาจารย์มีเพื่อนเป็นเจ้าหน้าที่ในอำเภอดังกล่าว จึงขอให้ช่วยหาที่พักให้นักศึกษาฝึกงาน เจ้าหน้าที่ก็จัดหาที่พักซึ่งชั้นล่างทำเป็นร้านบริการเครื่องถ่ายเอกสารในตอนกลางวัน มีชั้นบนว่างอยู่ใช้เป็นที่พักได้ ไม่นานต่อมาได้รับแจ้งจากเพื่อนว่า นักศึกษาฝึกงานหายไปพร้อมกับเครื่องถ่ายเอกสาร กรณีนี้อาจารย์ต้องช่วยกันออกเงินจัดซื้อเครื่องถ่ายเอกสารไปคืนเจ้าหน้าที่ที่อำเภอ อันนี้เรียกว่าโชคร้ายกว่า

 

โดยสรุปอาจารย์ทั้งสองสถาบันบอกว่า นักศึกษาติดพนันบอล ป่านนี้ คงไม่มาเป็นนักศึกษาเพราะเป็น bandit ไปแล้ว (ก็ไม่แน่นะ อาจไปสมัครเป็นนักศึกษาที่อื่นอีกก็ได้)

 

คราวนี้มาถึงเรื่องอาจารย์บ้าง มีอาจารย์ท่านหนึ่ง ทำการค้างส่งเกรดข้ามภาคการศึกษา คือ วิชาเปิดสอนภาคการศึกษาที่หนึ่ง กว่าจะส่งเกรดก็สิ้นภาคสองโน่น บอกว่าไม่มีเวลาตรวจข้อสอบ นักศึกษาที่เรียนก็กล้าทำอะไรเกรงว่าทำไปอาจารย์จะให้ตก เพราะขนาดอาจารย์ที่เล่าเป็นรองคณบดี ยังบอกว่า เป็นเช่นนี้เป็นประจำ คณะยังไม่สามารถดำเนินการอะไรเลย (แล้วนักศึกษาจะกล้าทำอะไร) กรณีนี้ ไม่รู้ใครละเลยในหน้าที่กันนะ

 

ฟังแล้วมึนงงไปทุกเรื่อง เพียงแต่รู้สึกสบายใจว่าเป็น นักศึกษาและอาจารย์ของเขา ไม่ใช่ของ ม.อ.  แต่ถ้าเป็นของ ม.อ. จะทำยังไงดี ???? เพราะทำตัวและทำใจลำบาก ไม่ช่วยก็รู้สึกไม่ดี ช่วยไปเจอแบบนี้ ก็เป็นภัยกับตัวเอง

 อย่าให้เป็นนั้นเลยดีกว่า ที่เอามาบันทึกเพื่อช่วยกันระวัง ป้องกันทั้งตนเองและองค์กร  ท่านใดที่รับผิดชอบทำหน้าที่อะไร ก็คงต้องระวังในการให้ยืมของ ตรวจสอบให้ดีว่าเป็นงานการเรียนการสอนจริง เรื่องที่สองทำใจลำบากในฐานะอาจารย์กับลูกศิษย์ ส่วนกรณีของอาจารย์ (จะเรียกอาจารย์ได้ไหมเอ่ย) หวังว่าคงไม่มีวันเป็นอาจารย์ ม.อ.
หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 25 มีนาคม 2552 13:38 แก้ไข: 09 ตุลาคม 2553 17:34 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
Flowers
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

comment

No Comment

Comment on this Post

Name:
Email:
IP Address: 3.94.202.6
Message:  
Load Editor
   
Cancel or