นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1970
ความเห็น: 1

ข้อคิดสะกิดไทย

ช่วยให้เกษตรกรไทยมีกำลังผลิตของดีดี เพื่อคนไทย ช่วยให้มีการใช้ทรัพยากรของไทยเพื่อคนไทย ช่วยป้องกันสภาพแวดล้อมและสังคมคนไทย

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีการผลิตและส่งออกสินค้าเกษตร โดยเฉพาะอาหารเลี้ยงพลโลกจำนวนมาก จึงทำให้มีการตั้งเป้าหมายเป็นครัวโลก ซึ่งดูดีที่ช่วยการทำตัวที่มุ่งที่จะผลิตสินค้าและอาหารเพื่อส่งออก แต่ลืมดูแลตนเองและคนไทย ที่มีการใช้ทรัพยากร แรงงานผลิตเพื่อเน้นการส่งออก จนทำให้คนไทยไม่สามารถเข้าถึงอาหารดี ๆ มีคุณภาพ คุณค่าอาหาร พูดว่าของดีๆ ส่งออกหมด จะมีเฉพาะเศษเหลือที่ส่งออกไม่ได้เหลือให้คนไทย ยิ่งไปกว่านั้น ในการผลิตยังใช้แรงงานราคาถูก เรียกได้ว่าเบียดเบียนแรงงานไทย ทิ้งของเหลือ ของเสีย สิ่งแวดล้อมที่ไม่ดีให้คนไทย ทำให้คนไทยมีปัญหา ผลิตอาหารดีแต่ไม่ได้กินอาหารดีที่มีคุณค่าอาหารที่ดี ทำให้สุขภาพคนไทยไม่ดี

ลองเข้าไปดูตลาดอาหารทะเลที่ขายในชุมชน รวมทั้งที่มาทำอาหารทั่วๆ ไป โดยเฉพาะในสถานศึกษา จะเห็นภาพของเศษของอาหารทะเลมากกว่าเป็นอาหารทะเลที่มีคุณค่าอาหารมาใช้ปรุงอาหาร ซึ่งสถาบันการศึกษาคือแหล่งผลิตกำลังคนของชาติ เป็นอนาคตของชาติ จะมีการเจริญเติบโต พัฒนาทางสมอง ร่างกายได้ดีได้อย่างไร  

เพื่อให้ชัดขึ้น ลองให้นึกถึงภาพครัวของเรา เอาบ้านที่มีคนทำครัวนะ หรือละครไทยที่แม่บ้านทำครัว และห้องครัวดู จะเห็นภาพแม่ครัวทำอาหารดี ๆ ให้กับเจ้านาย และส่วนใหญ่จะไม่มีโอกาสได้กินอาหารดี ๆ ที่ทำให้กับเจ้านาย รวมทั้งต้องเป็นอยู่ในสภาพแวดล้อมของคนครัว ดังนั้น การเป็นครัวของโลกของไทย จึงทำให้คนไทยเป็นคุณแจ๋วของโลก จึงไม่น่าจะเป็นเป้าหมายที่ดี

คงคิดกันใหม่ ว่าทำอย่างไรให้ดีกว่านี้ ทำอย่างไรที่ให้คนไทยไม่เป็นคุณแจ๋วของโลก ทำอย่างไรให้ที่จะทำให้คนไทยที่ผลิตอาหารดี ๆ มีอาหารดี ๆ กินด้วย อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี ให้มีลักษณะเป็นเจ้าของร้านอาหาร ไม่ใช่คนใช้ เป็นอยู่ในสภาพของโรงครัว  

สิ่งที่พึงทำคือ การใช้แนวทางการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี หรือ GAP (Good Agricultural Practices) ที่มุ่งเน้นการผลิตอาหารที่ปลอดภัย โดยปลอดภัยทั้ง อาหารที่ผลิต ปลอดภัยจากการใช้ปัจจัยการผลิต ปลอดภัยต่อสังคม แรงงาน สิ่งแวดล้อม ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อผลิตของดี ราคาก็ต้องสูงขึ้น มิฉะนั้น ผู้ผลิตก็มุ่งที่จะผลิตของดีเฉพาะการส่งออกเท่านั้น แต่จะมีภาระทางสังคม สภาพแวดล้อมขึ้นมาแทน ภาวะทางสุขอนามัยของประชาชน การดูแลกำจัดขยะ สิ่งแวดล้อม ความปลอดภัย ที่สำคัญยังใช้ทรัพยากรของประเทศแล้วส่งไปให้คนอื่น (แสดงว่าแย่กว่าคุณแจ๋วเสียอีก เพราะคุณแจ๋วยังใช้เงินเจ้านาย ทรัพย์สินของเจ้านายในการทำอาหาร) ทำให้คนไทย กลายเป็นลักษณะของอาณานิคม ดีหน่อยที่เขายังจ่ายเงินมาให้ แต่ไม่แน่ใจว่าจะคุ้มค่ากับทรัพยากร ทั้งทรัพยากรธรรมชาติ ในส่วนของ ดิน น้ำ ลม ไฟ ป่าไม้ ทะเล ฯลฯ และทรัพยากรทางสังคม คือ คุณภาพชีวิตของคนไทย หรือไม่  

จึงขอสะกิดคนไทยต้องคิดใหม่ ไม่ต้องการเห็นคนไทย ที่ผลิตอาหารได้ดี แต่กินเศษอาหาร อยู่ในสภาพแวดล้อมไม่ดี ซึ่งไม่ใช่คนใดคนหนึ่งได้รับผลกระทบ อยากให้คนไทยกินดี อยู่ดีเท่าเทียมกับคนอื่น ๆ หรือดีกว่าคนอื่น เรียกว่า หากมีของดีจำกัด เราน่าจะได้กินก่อน เหลือจึงขายให้คนอื่น และวิงวอนให้เราช่วยใส่ใจผู้ผลิตสินค้าเกษตร ซึ่งจะเป็นการดูแลทุกคนทางล้อมดังที่กล่าวมาแล้ว ไทยไม่ช่วยไทย แล้วจะให้ใครมาช่วยเรา ช่วยให้เกษตรกรไทยมีกำลังผลิตของดีดี เพื่อคนไทย ช่วยให้มีการใช้ทรัพยากรของไทยเพื่อคนไทย ช่วยป้องกันสภาพแวดล้อมและสังคมคนไทย

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 08 กุมภาพันธ์ 2552 12:32 แก้ไข: 09 ตุลาคม 2553 17:31 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
Monly (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
10 กุมภาพันธ์ 2552 19:56
#40932
  • อาจารย์ค่ะ บันทึกนี้เหมือนรุ้งเจ็ดสีเลยค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.233.226.151
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ