นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Wawa
Ico64
Charunee Maharat
นักวิทยาศาสตร์
ศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 1

อ่าน: 1989
ความเห็น: 4

ท่วมแล้ว 2

ในสถานการณ์ที่วิกฤต แต่ยังมีโอกาสดีหลายๆอย่างให้เราประทับใจ

เหตุการณ์น้ำท่วมผ่านไปแล้ว เราได้เรียนรู้หลายๆอย่าง มีสิ่งดีๆเกิดขึ้นมากมาย เพื่อนบ้านที่ไม่ค่อยได้คุยกัน (เนื่องจากเราเองไม่มีเวลา) ก็ได้คุยกันมากขึ้น นั่งลุ้นระดับน้ำที่ระเบียงหน้าบ้านด้วยกัน นั่งให้กำลังคนแก่ที่เสียดายข้าวของ วาวาเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ตายายข้างบ้านยิ้มออกได้ในวันที่น้ำท่วม แกไม่สบาย ไข้ขึ้น หนาวสั่น เหมือนคนที่ตกในภาวะช็อค ส่วนวาวามีความยินดีกับทุกสถานการณ์ (เนื่องจากไม่รู้เรื่องอะไรเลย) พูดแต่ ท่วม ท่วม นั่งจุ๊บบ่าย บ๊ายบ่าย ให้กับเรือทุกลำ และรถทุกคันที่ผ่านบ้าน และมีน้ำใจไปถึงเฮลิคอปเตอร์ที่ขับไปมา

ในวันที่ 2 พ.ย. 53 มีเรือทหารลำนึงที่ผ่านหน้าบ้าน (ไม่ค่อยมีใครผ่านบ้านเรามากเนื่องจากน้ำเชี่ยวมาก) เค้าถามว่า
มีอะไรให้ช่วยมั๊ย เราบอกว่า ตอนนี้ยังไม่มีแต่เรามีเด็กเล็ก ถ้าฉุกเฉินยังไงให้มารับเราด้วย เค้าตอบกลับมาว่า ครับได้ครับ แค่คำ 3 คำแค่นี้ มันทำให้เรารู้สึกอุ่นใจ สบายใจขึ้นมาเยอะเลย ขอบคุณทหารจากกองทัพบกในวันนั้น มีท่านผู้ใหญ่ท่านนึงที่โบกมือให้สัญญาณอยู่ที่ทางรถไฟ ท่านตะโกนบอกว่าเอาเรือข้ามไปไม่ได้ ติดรางรถไฟ เราอยากบอกท่านว่า ไม่ต้องมาหรอกค่ะท่านอยู่ตรงนั้นปลอดภัยดีแล้ว

ในวันที่ 3 พ.ย. 53 ระดับน้ำลดไปเยอะ แล้วก็มีเหตุการณ์แปลกๆที่เราไม่เคยเห็น ในคลองหน้าบ้าน (จากที่ปกติทำหน้าที่เป็นถนน) เริ่มมีการสัญจรมากขึ้น มีคนนั่งบนตู้เย็น 3 ตู้มัดติดกันโดยมีคนเป็นหางเสือ มีคนลอยคอในน้ำใช้พร้อมคุยโทรศัพท์ด้วยมือข้างนึง ไอ้หยา เก่งจังว่ายน้ำยังไง สงสัยพลังขาแข็งแรง พอเราถาม แกโชว์แกลลอนที่กอดไว้ที่หน้าอก อ๋อ มันเป็นแบบนี้นี่เอง แล้วมีคนที่เหมือนนั่งมาในน้ำเคลื่อนที่ได้โดยที่มือไม่ได้ขยับ พอเค้าเคลื่อนผ่านหน้าเราไปที่แท้เค้าปั่นจักรยานอยู่นั่นเอง ส่วนทางรถไฟสามารถใช้เป็นทางขับมอเตอร์ไซด์วิบาก เห็นพี่แกบิดไปมาทั้งวัน

เราแวะไปดูระดับน้ำหน้าบ้านเป็นระยะๆ แล้วเราก็เห็นผู้หญิงสองคนที่หน้าตาคุ้นๆเดินลุยน้ำประมาณระดับเอว หลังจากประมวลภาพและสัญญาณอยู่พักนึง ใช่แล้ว พอลล่าและยัยแพร นี่เอง “พวกแกมาทำไม” อารมณ์แรกตกใจมากที่เห็นสองคนนี้ อันตรายมากเพราะระดับน้ำถึงจะไม่สูงแต่เชี่ยวมาก ทั้งสองคนเกือบเบรคไม่อยู่ โชคดีที่มีหนุ่มล่ำดึงเอาไว้ ไม่งั้นได้ลงไปอยู่ในคลอง ขากลับต้องให้พ่อวาวาไปส่งเพราะต้องทวนน้ำกลับ พอลล่าคงต้องกลับไปรักษาเข่าอีกหลายวัน และต้องขอบคุณพอลล่าและครอบครัว (ต้องทั้งครอบครัว) เพราะทั้งสามีและลูกเอาน้ำมันเครื่องกับมือถือที่ฝากชาร์ตแบตมาส่งตอนเย็น แล้วเราก็เอาลูกไปฝากแม่พอลล่าในวันที่เราล้างบ้าน ขอขอบพระคุณอย่างล้นเหลือ

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 10 พฤศจิกายน 2553 15:17 แก้ไข: 10 พฤศจิกายน 2553 15:32 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สงสารก็สงสาร

แต่ฮา ด้วย สุดยอดค่ะพี่ มีความสุขได้ถึงแม้จะมีความทุกข์อยู่ก็ตาม

เป็นกำลังใจให้นะคะ

สุดย๊อดค่ะพี่ โดยเฉพาะวาวา

โถ ...ก็วาวาเป็นว่าที่ลูกสะใภ้จะให้ทิ้งใยเล่า

ที่สำคัญคนหน้าตาดี จิตใจย่อมดีเป็นธรรมดา

Ico48
poisepoise [IP: 223.206.159.182]
14 พฤศจิกายน 2553 16:35
#61586

แบบนี้วาวา ก็ไม่สามารถเปลี่ยนใจไปเป็นลูกสะใภ้คนอื่นแล้วน่ะสิ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.238.248.103
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ