นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1974
ความเห็น: 10

รถราง(ไบโอดีเซล)มาหานะเธอ

ก็เรียนมาเพื่อทราบครับ ว่าการดำเนินการบางอย่าง เราไม่ได้เอาเศรษฐศาสตร์มาเป็นตัวตั้งเพียงอย่างเดียว
 
 
ขอเกาะเทรนด์กันหน่อยนะครับ
 
รถรางไบโอดีเซลเพิ่งผ่านการผ่าตัดช่วงล่างมาครับ (ประมาณ 1 เดือนมาแล้ว) มีการเปลี่ยนเครื่องยนต์ดีเซล เพลา เฟืองท้าย ก็ใช้ของมือสองทั้งสิ้น ก็หมดไปร่วม 8 หมื่นบาทแบบมีเกิน
 
งานนี้สถานวิจัยฯเป็นสปอนเซอร์จ่ายหมด เพราะด้วยความงกที่ไม่อยากเห็นรถรางอยู่ในสภาพพิการที่สามวันดีสี่วันไข้ วิ่งๆไปเพลาหลุด เพราะอันตรายต่อผู้ใช้บริการและบุคคลที่สามเป็นอย่างมาก
 
รถรางคันนี้สร้างด้วยเงินรายได้มหาวิทยาลัย จ่ายไปไม่ถึงสี่แสนบาท เริ่มแรกก็ดูแลโดยกองอาคารสถานที่ฯ แต่ดูเหมือนว่าภาระงานจะมาก สถานวิจัยฯเห็นว่าจอดมากกว่าวิ่ง ก็กลัวจะเสียของ เลยหาเหามาใส่ตัวไปขอเขามาดำเนินการ ซึ่งมีรายได้ในรูปแบบการขอบริจาคเพื่องานวิจัย โดยจัดกล่องบริจาคให้หยอดเงิน โดยปกตินักศึกษาจะหยอดคนละ 2 บาทต่อเที่ยวครับ
 
ก็ได้เงินพอเป็นค่าน้ำมันไบโอดีเซล แต่ไม่พอค่าคนขับรถและค่าซ่อมครับ แต่ก็ยังวิ่งอยู่เพราะคุณค่าของการใช้งานได้ยังมีอยู่ และเราต้องการให้มีบรรยากาศของการใช้งานจริง รวมทั้งประชาสัมพันธ์ให้นักศึกษาของเราได้รับรู้ถึงการใช้พลังงานทดแทนและการพึ่งพาตนเองเป็นหลัก เราคิดว่าการปลูกฝังจิตสำนึกตรงนี้ให้เยาวชนของเราได้ตระหนักเป็นเรื่องสำคัญมาก
 
หลังเปลี่ยนเครื่องยนต์แล้ว เราก็มากำชับพนักงานขับรถหลัก(คุณธนา)ว่า เมื่อเครื่องยนต์ดีแล้วขอให้ขับรถด้วยความระมัดระวัง เพราะไม่ต้องเร่งเครื่องยนต์รอบสูงเพื่อต้องการแรงส่งอีกต่อไปแล้ว
 
ผมก็จะขอกราบเรียนว่า หากเห็นพนักงานขับรถรางฯเร็วเกินควรก็แจ้งมาที่ผมได้ เพื่อที่จะได้บอกกล่าวกันต่อไปครับ
 
ความจริงผมก็เสียดายรถไบโอดีเซลอีกคันที่สร้างขึ้นมาจากความร่วมมือของวิทยาลัยเทคนิคหาดใหญ่ ที่ไม่ได้วิ่งอยู่เป็นประจำ รถคันนั้นราคาสูงกว่าเพราะเป็นรถ 2 ตอน ราคาเกือบล้านบาท
 
แต่สถานวิจัยฯไม่มีความสามารถที่จะขอมาดูแลครับ เพราะต้องการที่จอด ต้องการคนขับ ซึ่งเราไม่มี
 
รถรางไบโอดีเซลคันที่เราใช้อยู่นี้ มีแผนจะปรับปรุงรูปโฉมอีกครั้ง ตอนปิดเทอมใหญ่ เพราะมีสนิมเกิดหลายจุดแล้ว เราก็ใช้กันไปเรียนรู้กันไป โดยหากใช้ไปอีกสักปีสองปี เราอาจออกแบบสร้างรถรางแบบนี้ได้เอง เพราะเรียนรู้ข้อดีข้อด้อยของรถแบบนี้ไปมากแล้ว ก็เป็นองค์ความรู้แบบ re-engineering อีกแบบหนึ่งละครับ
 
ผมรู้สึกอารมณ์ดีทุกครั้งที่เห็นรถรางไบโอดีเซลคันนี้วิ่งบริการนักศึกษาครับ โดยเฉพาะเมื่อเห็นนักศึกษามาใช้บริการมากๆ
 
ก็เรียนมาเพื่อทราบครับ ว่าการดำเนินการบางอย่าง เราไม่ได้เอาเศรษฐศาสตร์มาเป็นตัวตั้งเพียงอย่างเดียว
 
ผม..เอง
created: 29 October 2009 17:00 Modified: 29 October 2009 17:00 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

Ico48
Our Shangri-La (Recent Activities)
29 October 2009 17:19
#50126

สร้างบรรยากาศของการใช้งานจริง ดีกว่าสร้างบรรยากาศแบบเคมูไกที่วูบ...... แล้วก็วาบ....... หาย.............

เราจะบอกคนอื่นว่าใช้ได้จริงเราก็ใช้ให้เขาดูครับ

จะหาโอกาสใช้บริการสักครั้ง แต่เห็นขับค่อนข้างจะซิ่งนะครับ (ก่อนหน้านี้)

น่าเสียดายเหมือนกันครับ จอดทิ้งไว้เฉยๆ เคยเห็นแว๊บๆ ว่าที่เป็น ๒ ตอนวิ่งอยู่ ดูแล้วมันคลาสสิคดี

แบบนี้น่าจะเข้าข่ายของ "Action Research" กระมังครับ ทำไปคิดไป ปรับปรุงไป ค้นไป คว้าไป

สุดท้ายเศรษฐศาสตร์อาจจะเป็นเศรษฐศาสตร์จูราสสิค ถ้าคิดแต่เพียงส่วนที่จับต้องมองเห็น ในปัจจุบันขณะ มิได้มองผลกระทบข้างหน้า

วันนี้ไม่คุ้ม แต่วันหน้าไม่ใช่แล้ว

เราเอง

ชอบนั่งเหมือนกันค่ะ คันนี้กระโดดขึ้นทุกที ที่มีโอกาส

คุณเมตตา...ขอใช้งานเวลามีคนมาดูงานที่ กจ.แล้วเราจะใช้บริการ...พานำชม..วิทยาเขตของเรา...หลายครั้งแล้วเหมือนกัน

มีอยู่ครั้งนึงที่...เพิ่งคิดได้..เอาตอนตนดูงานมานั่งอยู่ในห้องแล้ว...ลืมประสานรถ..นำชมรอบ ม.อ.
โทรศัพท์...2-3 คำ...
น้องผู้หญิง(สงสัยจะอยู่ที่ศูนย์บริการของอาจารย์...)
เดี๋ยวหนูโทรกลับนะคะ..พี่
ภายในไม่ถึง 10 นาทีเธอทรกลับ....ได้ค่ะ...หนูประสานคนขับ...ตรวจสภาพเรียบร้อย..บริการได้ค่ะ

ประทับใจมากเลยอ่ะ!
ทำเอาดิฉันตกใจ..ทำไมขอใช้ง่ายจัง...หนังสือก้ไม่ต้องทำสักตัว...ชอบ...ชอบ..
คนขับก็น่ารัก...อัทธยาสัยดีทุกครั้งที่ใช้บริการ...

แต่มีอยู่วันนึง....ช่วงนั้นเป็นเทศกาลรับปริญญา หรืองานวันเกษตรก็ไม่แน่ใจค่ะ...
รถคันเดียวกันนี้...เวียนบริการนักศึกษา...หรือญาติๆ หรือใคร...ก็ไม่แน่ใจ

ดิฉันขับรถกลับบ้าน....วันนั้นค่ำแล้ว
เราร่วมถนนกันที่เส้นปุณณกัณฑ์ แบบรถติดยาวตลอดถนน...ดิฉันขับตามหลังรถไบโอ...ห่างกันสัก 7 คันเห็นจะได้

แสงไฟกลมคู่หลังของรถคันนี้....ส่องแรงมาก ทำให้คันข้างหลัง...มองอะไรข้างหน้าไม่เห็นประมาณว่าโดนไฟสูงของรถสาด....แต่ไฟสูงคู่นี้มันอยู่ข้างหลังอ่ะ!  ...คนทั้งถนนที่ขับคงคิดเหมือนกันจะเปิดทำไมไฟหลังเนี่ย...ปิดไม่ได้เหรอ...เข้าใจว่าคนขับก็ไม่รู้ตัวว่าไฟมันสาดคันอื่นๆ ค่ะ

วันนั้น...ดิฉันด้วยจิตสำนึกของความเป็นคน ม.อ.
ก็เลย...วานน้องนักศึกษาที่ขับมอเตอร์ไซด์มาเบียดข้างๆว่า  ขอช่วยไปบอกพี่คนขับหน่อยว่าว่า....ช่วยหลี่หรือปิดไฟหลังหน่อย(คนเขาจะตาบอดกันหมดแล้ว)ในวงเล็บนี่คิดในใจ...

น้องเขาก็เบียดขับไปบอกให้...แต่ก็ไม่ปิด เข้าใจว่าปิดไม่ได้ค่ะ.....แล้วดิฉันก็ต้องอดทนขับตามแบบถูกไฟสาดตา...จนรถคันนี้เลี้ยวเข้า ม.อ.ไปที่ประตู 109

มาวันนี้เพิ่งรู้ว่า...อยู่ในความดูแลของป๋า...นี่เอง
ฝากดูให้หน่อยนะคะ...

 

 

ทะเลดาวมีโอกาสได้โดยสารรถไบโอดีเซลที่แสนน่ารักคันนี้ด้วยค่ะ ถึงแม้ว่าจะอยู่ไกลถึง วข. สฎ. คือเมื่อช่วงงาน ม.อ. วิชาการเมื่อสัก 2 ปีก่อนเห็นจะได้ เราเอาไปขับประชาสัมพันธ์งานม.อ.วิชาการในตัวเมืองสุราษฎร์ธานี มาด้วยค่ะ เป็นที่สนใจของชาวเมืองมากมาย คนนั่งก็สนุก อากาศดี ประทับใจมากเลย

และก็มีเรื่องขำ ๆ อยู่นิดหนึ่งด้วยค่ะ บังเอิญว่าที่ วข. สฎ. จะเป็นที่เชิงเขาใช่ไหมค่ะ ตอนขาขึ้นเขาก็แอบลุ้นกันว่าจะขึ้นเนินไหวไหม แต่พอขาลงเนินนี้ซิค่ะลุ้นมากกว่าหลายเท่าเพราะกลัวหลุดโค้ง  พี่คนขับแอบตะโกนว่าเกาะกันแนนๆนะทุกคน พี่เขาเอามือจับราวด้านข้างมือหนึ่ง อีกมือจับพวงมาลัย เล่นเอา คนนั่งขำไม่ออกกันเลย..หุหุ สนุกมากจริงๆค่ะ

คุณเมตตาครับ รถรางไบโอดีเซลคันนี้ อัธยาศัยดีเหมือนคนดูแลละครับ (ฮา.......) ผมพยายามบอกว่าการให้บริการให้ดูเพียงปรัชญา หลักการ ก็พอ เอกสารขอใช้จะมาหรือไม่มาก็ไม่เป็นไร เพราะเราจะเก็บไว้เป็นหลักฐานว่าเรามีผลงานการให้บริการเท่านั้น จะครบถ้วนหรือไม่นั้น ผมเห็นว่าไม่สำคัญนัก เพราะเวลาเราจะทำดี เราไม่ต้องไปนับจำนวนครั้งนี่ครับ เราก็รู้ว่าเราได้ทำดีก็พอ (ฮ่า..หลักการสูงส่ง)

เรื่องไฟฟ้าท้ายรถเดี๋ยวผมจะดูให้ครับ ขอบคุณมากเลย เพราะปกติเรามักวิ่งภายใน และตอนกลางวัน ทำให้ไม่พบข้อด้อยแบบนี้ หากพบเจอข้อด้อยโปรดแนะนำเข้ามาได้เลยครับ เรายินดีเปิดการรับฟังการทำงานของเราแบบที่โล่งแจ้ง โปร่งใสครับ

ยินดีที่เจอคุณทะเลดาวครับ รถแบบนี้ประชาสัมพันธ์ได้ดีมากเลย เราไปออกงานที่สงขลา วิ่งแถวหาดสมิหลามาหลายครั้งแล้ว และเราเชื่อว่าจะทำให้ความเป็นที่รู้จักของม.อ.มีมากขึ้น เด็กๆชอบนั่งมากเลย และสาเหตุหนึ่งที่เราปรับปรุงเครื่องยนต์ ก็เพื่อมิให้คนนั่งต้องลุ้นกันนะครับ

การทำงานของเราก็ทำไปแก้ไป เหมือนบันทึกนี้ของคุณ Our Shangri-La แหล่ะครับ (ฮ่า) 

ไม่เคยมีโอกาสไดนั่ง ถ้ามีโอกาสไปหาดใหญ่จะลองไปนั่งครับ แต่ชอบ ชื่อบันทึกมากครับ เกาะเทรนด์สุดๆ
Ico48
ศิษย์เก่า Neer 31 [IP: 203.147.39.29]
02 November 2009 02:42
#50240
อาจารย์ครับ รถวิ่งจากไหนไปไหนครับ แล้วที่บอกว่าเป็นรถรางคือมันต้องวิ่งบนรางรึเปล่าครับ (กำลังจินตนาการ ว่ามีรางรถไฟในมอ. ถ้าได้นั่งคงจะได้อรรถรถไปอีกแบบ) ผมจบ Chem eng มาก็ 8 ปีแล้ว ทำงานอยู่ระยอง ยังไม่มีโอกาสกลับไปเยี่ยม มอ. เลยครับ คิดถึงอาจารย์ที่ภาคทุกคนเลยครับ

ที่เรียกกันว่า รถราง เป็นการเรียกที่น่าจะไม่ถูกต้องนะครับ จะเรียกว่า รถลาก ก็ไม่ได้ เพราะไม่ได้ลากอะไร เป็นรถล้อยางธรรมดาที่วิ่งบนถนน เพราะไม่มีรางให้วิ่ง น่าจะเปลี่ยนชื่อเรียกให้ถูกต้องนะครับ

ส่วนการเสวนาเรื่อง ระบบราง จะมีขึ้นในวันที่ 12 ธ.ค. นี้ครับ รายละเอียดที่เป็นทางการน่าจะใกล้คลอดแล้ว (หรือว่า คลอดแล้วก็ไม่ทราบ)

รถรางเป็นชื่อเรียกที่ไม่ถูกอยู่แล้วครับ

แต่หน้าตามันคงคล้ายๆรถรางในสมัยก่อน ก็เรียกตามความคุ้นเคยครับ

Ico48
สุพัตรา [IP: 192.168.100.112]
09 November 2009 11:45
#50554

ดีใจที่รถคันนี้ได้รับการพัฒนาต่อเนื่อง

ชอบรถคันนี้มาก มีโอกาสก็ใช้บริการ(ตอนเดินทางไปประชุมที่สนอ.หรือประชุมที่คณะแพทย์/พยาบาล) นักศึกษาก็ชอบใช้บริการ ชอบมากกว่ามินิบัสอีก มหาวิทยาลัยน่าจะมีรถแบบนี้หลายๆ คัน 

คนขับมีอัธยาศัยและอารมณ์ดีมากๆ สีหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลา เหมาะกับการทำหน้าที่ขับรถบริการนักศึกษา

  ขอบคุณอาจารย์และทีมงานค่ะ

Ico48
OccoR [IP: 124.157.230.40]
12 November 2009 13:24
#50717

ขอชมพนักงานขับ ขยันมาก ขับได้ทั้งวัน

ลมมันเย็นดีครับ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.235.85.115
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ