นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1449
ความเห็น: 3

เมื่อเราก้าวข้ามเส้นที่มองไม่เห็น

เมื่อไหร่ก็ตามที่เราได้ ก้าวข้ามเส้นนั้นไปแล้ว เราไม่สามารถกลับไปเป็นแบบเก่าได้อีก และถ้าเราถูกบังคับให้กลับไปคิดและเป็นแบบเดิม เราอาจจะรู้สึกขัดใจและรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า "สิ่งเหล่านั้น มันไม่ใช่อีกแล้ว"

รู้ตัวมั๊ยครับว่ากำลังเปลี่ยนแปลง?


บางครั้งมันก็ง่ายครับ ถ้าการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวสามารถชั่ง ตวง วัด ได้ เช่น น้ำหนักหรือส่วนสูง แต่ส่วนใหญ่ ค่อนข้างยากนะครับที่คนเราจะสังเกตุการเปลี่ยนแปลงของตัวเราเอง โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมซึ่งมีลักษณะเป็นนามธรรม เพราะการเปลี่ยนแปลงลักษณะนี้ ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างกระทันหัน แต่จะเกิดขึ้นในลักษณะค่อยเป็น ค่อยไป ซึ่งถ้าเราไม่ช่างสังเกตุนัก การเปลี่ยนแปลงในระดับ “ค่อยเป็นค่อยไป” เช่นนี้ มันทำให้ยากที่จะรับรู้ว่า “เรากำลังเปลี่ยนแปลง”

ถ้าเราเคยสอนด้วยการเขียนกระดาน และได้เปลี่ยนมาเป็นการสอนด้วย Power Point สักระยะหนึ่ง เราจะรู้สึกว่า มันลำบากที่จะกลับไปใช้วิธีการสอนแบบเก่า หรือ เมื่อก่อนที่เรายังไม่มีโทรศัพท์มือถือ การสื่อสารด้วยโทรศัพท์บ้านหรือโทรศัพท์สาธารณะเป็นเรื่องธรรมดา แต่เดี๋ยวนี้เราอาจรู้สึกขัดใจที่ต้องไปต่อแถวโทรศัพท์สาธารณะ และ นอกจากนี้ เมื่อก่อนการสื่อสารเป็นเรื่องที่ “รอได้” แต่สำหรับวันนิ้ ต้อง “เดี๋ยวนี้” เท่านั้น

ลองดูสิครับ มีตัวอย่างมากมายในชีวิตประจำวันที่ถ้าเราค่อยๆ มอง จะเห็นว่า หลายสิ่งหลายอย่างมันได้เปลี่ยนแปลงไปแล้วจริง

ในขณะที่เรากำลังก้าวไปสู่การเปลี่ยนแปลง เราอาจจะไม่ตระหนักรู้ว่าเราได้ก้าวพ้นเส้นอะไรบางอย่างซึ่งเรามองไม่เห็นด้วยตา เพียงแต่… เมื่อไหร่ก็ตามที่เราได้ก้าวข้ามเส้นนั้นไปแล้ว เราไม่สามารถกลับไปเป็นแบบเก่าได้อีก และถ้าเราถูกบังคับให้กลับไปคิดและเป็นแบบเดิม เราอาจจะรู้สึกขัดใจและรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า "สิ่งเหล่านั้น มันไม่ใช่อีกแล้ว"
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 29 กันยายน 2551 19:33 แก้ไข: 29 กันยายน 2551 19:33 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งเลยครับ

ชอบบันทึกนี้จังค่ะ

เข้ามาทักทายค่ะ  เลยได้อ่านบทความดีๆอีกแล้ว  ก็มีเรื่องมาเล่าสู่กันฟังละกันค่ะ  ตอนนี้ก็อยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตการทำงานค่ะ  รวมศูนย์  โยกย้ายสังกัด  โยกย้ายที่นั่ง  โยกย้ายภาระงาน  ก็ขัดๆเขินกับที่ใหม่ค่ะ  กำลังปรับตัว  ไม่อยากคิดในแนวต่อต้านหรือมีคำถามใด  เหนื่อยค่ะ  คิดถึงคณะ  คิดถึงอาจารย์  คิดถึงเพื่อนร่วมงาน  คิดถึง ล.ลิงด้วยค่ะ  กลับมาสุราษฎร์ฯ  ก็คงไม่ค่อยได้เจอกันค่ะ  โดยภาระงานไม่ต้องให้บริการใครค่ะ  ทำข้อมูลอย่างเดียว  อาจารย์ท่านอื่นๆ ไปแล้วกลับมาเยี่ยมกันบ้าง  พี่ ล.ลิงหายไปเลยค่ะ  คิดถึงค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.235.85.115
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ