นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1540
ความเห็น: 2

ชีวิต… ไม่มากและไม่น้อยไปกว่านี้ (อีกแล้ว)

รู้ทั้งรู้ครับว่า จริงๆ แล้ว ชีวิต มันก็เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมากไปกว่าหรือน้อยไปกว่าที่เป็นอยู่หรอก

 เคยมั๊ยครับ ที่อยู่ๆ ก็รู้สึกสงสัยอย่างจัง ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ (ว่ะ) ที่สำคัญกว่า คือ บางครั้ง (และหลายๆ ครั้ง) ก็ไม่สามารถหาคำตอบได้ว่า สิ่งที่เรากำลังทำอยู่เนี้ย ทำไปทำไม ทำเพื่ออะไร หรือเพื่อใคร (กันแน่)

ความสับสนปนปัญหาเช่นนี้ผุดขึ้นมาให้ขบคิดเล่นๆ อยู่เป็นประจำ รู้ทั้งรู้ครับว่า จริงๆ แล้วชีวิต มันก็เท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมากไปกว่าหรือน้อยไปกว่าที่เป็นอยู่หรอก

การตั้งคำถามทำนองนี้กับตัวเอง สำหรับผมไม่ใช่เป็นไปเพื่อการถอยหลัง (เข้าซอง) หรอกครับ แต่เป็นไปเพื่อการทบและทวนตนเอง ทบทวนครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อตอกและย้ำกับตนเองว่าชีวิตมันก็อย่างนี้แหล่ะ

อีกนานมั๊ย ที่จะเข้าใจ อีกนานมั๊ยที่จะลึกซึ้งและก้าวข้ามคำถามธรรมดาๆ เช่นนี้ คำถามที่รู้ทั้งรู้ว่า น่าจะมีเพียงเวลา และภาวะแก่เฒ่าเท่านั้น ที่ (น่าจะ) ช่วยตอบคำถามได้ดีที่สุด

คงไม่ใช่เพียงเฉพาะวันนี้หรอกครับ ที่ตั้งคำถามกับตัวเองเช่นนี้ วันวานและวันพรุ่งนี้ก็ไม่แตกต่างกันมากนัก นานแค่ไหนแล้วนะที่เราเฝ้าถาม นานแค่ไหนแล้วนะ ที่เรารอและคอย คำตอบ คำนั้น

เรียนเพื่อรู้ รู้เพื่อทำความเข้าใจชีวิต ชีวิตของเรา ที่อยู่กับเรา น่าแปลกน่ะ

------------------------------------

ผมเขียนเรื่องราวทำนองนี้ ดูเหมือนว่ากำลังมีปัญหาอะไรอยู่ซักอย่าง แต่จริงๆ แล้วชีวิตผมช่วงนี้ไม่ได้มีปัญหาอะไรหนักหนาสาหัสหรอกครับ ช่วงนี้เป็นช่วงชีวิตที่ดีมากทีเดียว เพิ่งจะนำเสนอผลงานวิทยานิพนธ์ผ่านไปวันนี้เอง (เครียดอยู่หลายวันเหมือนกันครับ...เฮ้อ กว่าจะผ่านไปได้แต่ขั้นแต่ละตอน...ชีวิต)

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 26 กันยายน 2551 18:05 แก้ไข: 27 กันยายน 2551 06:17 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • สวัสดีค่ะ
  • หายไปนานนะคะ
  • ดีใจค่ะที่ได้อ่านบันทึกของอาจารย์

555 ถ้าจะถามว่าอีกนานมั๊ยที่จะไม่ถามคำถามที่แสนธรรมดาเหล่านี้ ผมก็บอกได้ว่า ปัจจุบันผมก็ยังถามตัวเองแบบนี้อยู่ครับ

การถามแบบนี้เป็นการแสดงว่าเรายังมีชีวิตอยู่ ไม่ได้เป็นไม้ตายด้านที่ไม่รู้สึกรู้สากับอะไรแล้วนะครับ

รู้จักชีวิตในทุกวันที่ผ่านไป และเรียนรู้ทุกแง่มุมของชีวิต ทราบมั๊ยครับว่าผมอ่านหนังสืออะไรอยู่ช่วงนี้

ความลับในความรัก (Conditions of love: the philosophy of intimacy ของ John Armstrong) แปลโดยคุณจิระนันท์ พิตรปรีชาอยู่ครับ 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.232.51.240
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ