นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 572
ความเห็น: 1

ปัญหาของคนรุ่นใหม่ (หรือไม่)

อ่านบันทึก มีปัญหาแต่ไม่เห็น ของอาจารย์หมวกเหลืองของเราชาว Share แล้วทำให้นึกได้ว่าจะเขียนเรื่องนี้เมื่อวาน แต่เข้า Share ไม่ได้ก็เลยเกือบจะผ่านเลยไปเสียแล้ว เพราะเป็นสิ่งที่เห็นช่วงเช้าที่ไปว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำของม.อ.เรานี่เองค่ะ ปกติไปตอนเช้ากว่านี้ก็เลยไม่ทันได้สะกิดใจแบบนี้

เนื่องจากเป็นวันที่ไม่ติดภาระอะไรและเมื่อคืนก่อนก็ดูวอลเล่บอลล์สาวไทยแข่งกับเยอรมันตอนตีสอง เลยนอนดึกและตื่นสาย ทำให้ไปถึงสระว่ายน้ำเก้าโมง เป็นช่วงที่คนในสระดูจะอายุเยาว์กันน่าจะไม่ใช่รุ่นใหญ่เหมือนช่วงเจ็ดโมงที่เรามาประจำ ขึ้นจากสระใกล้ๆสิบโมง เข้าห้องอาบน้ำก็ต้องประหลาดใจกับสภาพน้ำนองห้อง เรียกว่าต้องลุยท่วมฝ่าเท้ากันทีเดียว สาเหตุมาจากการที่มีเศษเส้นผมไปจุกอยู่ตรงช่องน้ำลงนั่นเอง เพียงแค่เอาไม้กวาดด้ามยาวที่พิงอยู่อีกด้านมาเขี่ยออกเท่านั้น น้ำก็ไหลลงไปได้ ส่วนห้องด้านนอกก็เต็มไปด้วยยางผูกผม หล่นอยู่ในที่ต่างๆ และมีถุงพลาสติกของห้างสะดวกซื้อที่เปิดตลอดเวลาอยู่ทั้งที่พื้นและที่อ่างล้างหน้า เรียกว่ารุงรังจนน่าแปลกใจ เมื่อเทียบกับช่วงเช้าที่เรามาประจำจะไม่เห็นแบบนี้ 

นี่แหละค่ะ เป็นสิ่งที่ทำให้อยากเอามาเขียนบันทึกใน Share ว่า เกิดอะไรขึ้นกับจิตสำนึกสาธารณะของเด็กรุ่นใหม่ของเรา น่าเป็นห่วงอย่างยิ่ง เพราะเท่าที่เห็นสาวๆที่มาว่ายน้ำและขึ้นจากสระก่อนเรานั้น ดูท่าทางเป็นผู้มีการศึกษากันทั้งนั้น เหตุใดจึงทิ้งให้ที่สาธารณะที่ตัวเองใช้ประโยชน์อยู่ในสภาพที่ไม่ควรจะเป็นแบบนั้นได้โดยไม่รู้สึกอะไร เราจะต้องปลูกฝังความรู้สึกตระหนักถึงสิ่งที่ควรทำกันอย่างไร หากเราทุกคนต่างก็ใช้สถานที่สาธารณะแบบนี้ ไม่รับผิดชอบกับสิ่งที่ตัวเองควรจะทำได้ ทิ้งข้าวของที่ตัวเองไม่ใช้ไว้เกลื่อนกลาด น่าจะเป็นเพราะไม่ได้คิดอะไรมากกว่าที่จะตั้งใจทำให้เป็นอย่างนั้นซึ่งจะว่าไปน่าเป็นห่วงยิ่งกว่าตั้งใจทำให้เลอะเทอะเสียอีก

เราจะทำอะไรได้บ้างนอกจากการสอนลูกหลานและคนใกล้ชิดที่เราจะสอนได้ให้ตระหนักถึงเรื่องนี้ ใครที่เคยไปต่างบ้านต่างเมืองเช่น ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย จะได้เห็นว่าจิตสำนึกในการรักษาสมบัติสาธารณะและการปฏิบัติตัวของผู้คนของเขานั้น ช่างแน่นหนาติดตัวกันมาจนเป็นเรื่องปกติไปเลย ทำอย่างไรหนอเราจะสร้างนิสัยดีๆแบบนั้นให้กับเด็กไทย คนไทยรุ่นใหม่จะได้มีจิตสาธารณะมากกว่าที่เราเห็นทุกวันนี้

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 12 กรกฎาคม 2558 14:34 แก้ไข: 12 กรกฎาคม 2558 14:35 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 ทดแทน, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

อาจเป็นเรื่องบังเอิญ หรือ ไม่ตั้งใจร่วมด้วยก็ได้ครับ เช่น ไม่ใช่ถุงฉัน ไม่ใช่ยางฉัน (แต่ฉันลืมทิ้งเอาไว้ แบบไม่รู้ตัว)

 

ดังนั้น ต้องสอนจิตสำนึกสาธารณะใหม่แบบไม่เหลือเค้าเดิมเลย คือ ไม่ใช่รับผิดชอบแค่ตัวเอง แต่รับผิดชอบแก่สังคมด้วย ถ้าไม่ใช่ถุงเรา ขยะเรา ผมเรา ก็เก็บได้ ช่วยรักษาความสะอาดได้ แบบว่า ทำแล้วเท่ห์ ทำแล้วรู้สึกว่าเราเป็นผู้ชนะ (ชนะใจตนเอง ตะบะแก่กล้า) ให้คนที่ยืนดูเฉยๆ อายไปเลย

 

อยากเห็นคนไทยเป็นแบบนี้...ฝันเกินไปรึเปล่า ?

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.205.96.39
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ