นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

กุลชนาฐ
Ico64
กุลชนาฐ ประเสริฐสิทธิ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์
วิศวกรรมเคมี คณะวิศวกรรมศาสตร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 1538
ความเห็น: 5

เรื่องของสัมมนาภาควิชา

เมื่อประมาณเดือนก่อนได้มีการประชุมย่อยเพื่อที่จะหาสถานที่สำหรับการสัมมนาภาควิชาและในกลุ่มซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 5 คนได้ลงมติให้ไปสัมมนาภาคที่หลีเป๊ะ ด้วยคะแนนเสียง 3 ต่อ 2 เพราะอีก 2 เสียงอยากให้มีการจัดในเขตจังหวัดสงขลาที่สามารถเดินทางไป-กลับเย็น ได้ ซึ่งโดยส่วนตัว ณ ตอนที่ลงมติ ก็เลือกสงขลา เพราะไม่อยากที่จะขาดกิจกรรมภาคและในขณะเดียวกันก็ต้องดูแลเด็กๆ ซนๆ อีก 2 คนเมื่อตอนที่เด็กๆกลับจาก nursery  แต่เพื่อนสมาชิกในกลุ่มก็บอกให้นำเด็กๆ ไปด้วย ก็คิดไปนั้น ถ้าไปคงวุ่นวายน่าดู ขนาดพาไปร่วมงานกินเลี้ยงตอนเย็นเมื่อตอนจัดประชุมวิชาการที่ศูนย์ประชุม ก็ต้องพาเด็กกลับก่อน   แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะไปไหนก็ได้

 

จริงๆแล้ว อยากให้ช่วยดูอีกครั้งสำหรับการจัดสัมมนาประจำปีว่ามีจุดประสงค์เพื่ออะไร โดยทั่วไปที่ตัวเองคิดได้ก็น่าจะเป็นเรื่องของ

1. การระดมสมองเพื่อที่จะสรุปหรือวางแผนการดำเนินงานภายในภาควิชา ว่าจะทำอะไรเพื่อแก้ปัญหาที่มีอยู่ให้ลดลง

2. เพื่อเพิ่มกิจกรรมการมีส่วนร่วมของบุคลากรในภาควิชา ซึ่งอาจช่วยลดปัญหาระหว่างบุคคลได้ (ถ้ามี)

3.เที่ยวเพื่อหาประสบการณ์ให้กับชีวิต พักผ่อนเปลี่ยนบรรยากาศ

และอื่นๆทีตอนนี้ยังคิดไม่ออก

 

สำหรับเหตุผลข้อ 1 และ 2 สามารถจัดกิจกรรมในภาควิชาได้ ส่วนข้อ 3 คงยาก แต่ข้อ 3 ไม่จำเป็นต้องอยู่ในสัมมนาภาคก็ได้ ก็มีหลายคนที่ใช้วิธีการลาพักผ่อนเพื่อที่จะเปลี่ยนบรรยากาศและ refresh ตัวเอง ก่อนที่จะเริ่มทำงานอีกครั้ง

 

เมื่อวานนี้เข้าประชุมทีมบริหารภาควิชา และมีประเด็นตรงใจที่อยากจะร่วมเสนอข้อคิดเห็นใน share.psu.ac.th นี้ นั่นคือเรื่องของสถานที่ที่จะไปสัมมนาภาคฯ

ขอเล่าประสบการณ์ที่ตัวเองประทับใจของการจัดสัมมนาในเขตสงขลา เป็นการจัดสัมมนาที่เป็นไปตามจุดประสงค์ที่ 3 ข้อข้างต้น ตอนนั้นจัดสัมมนาที่รัชมังคลาฯ เริ่มต้นครึ่งเช้าของวันแรกที่เป็นการแบ่งกลุ่มระดมสมอง และสรุปผลในช่วง ครึ่งชั่วโมงแรกของตอนบ่าย และหลังจากนั้นก็เป็นกิจกรรมร่วมกันเช่น การใบ้คำโดยใช้ท่าทาง หรือการจัดแรลรี่ตระเวนเก็บภาพสมาชิกในกลุ่มตามจุดต่างๆในเขตสงขลา ซึ่งต้องขอบคุณ อ.ชญานุช และ อ. รามที่ช่วยกันคิดกิจกรรมดังกล่าว หลังจากเสร็จกิจกรรมก็มีการรับประทานอาหารเย็นร่วมกัน ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปพักผ่อน ซึ่งสมาชิกส่วนหนึ่งก็อาจกลับมาพักใน มอ. หรือบ้านพักของตนเอง และส่วนหนึ่งก็พักที่นั้นเลย ตอนนั้น บุคลากรเกือบทุกคนเข้าร่วม ก็นับว่าเป็นความสำเร็จในการจัดกิจกรรมดังกล่าวได้งานหนึ่งโดยไม่ต้องเสียเวลาในการเดินทาง และใช้งบประมาณไม่มากเกินไป



 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 07 ธันวาคม 2554 09:20 แก้ไข: 07 ธันวาคม 2554 09:20 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Bravo1, Ico24 คนธรรมดา, และ Ico24 เมตตา.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ได้บันทึกอีกบันทึกแล้ว...

ไม่รู้เป็นไร หมู่นี้ชอบ ลอกไอเดีย...วิศวะเคมีอยู่เรื่อยเลย

ดิฉัน...ก็มีลูกเล็ก... งานการก็ช่างไม่เป็นใจ

เดินทางอยู่นั่นแล้ว ...

อีกทั้งเป็นครอบครัวเดี่ยว..

ญาติ พี่น้องไม่คบเรา...เลี้ยงลูกอยู่กัน 2 คน

โอ้โห...ช่างน่าจดจำมาเขียน

ว่าเราจัดการชีวิตกันยังไง

นึกแล้ว ยัง...หนาวอยู่เลย

แต่ก็ผ่านมาแล้ว แบบ ชิว....ชิว.

ขอร่วมแสดงความเห็นด้วยนะคะ จากประเด็นที่ท่านอาจารย์เสนอมาว่า การมีลูกทำให้ไม่สะดวกต่อการทำกิจกรรมในการสัมนาภาควิชาฯ

โดยทั่วไปจากที่มองดูหน่วยงานอื่นๆ เขาไปกันไกล (เท่าที่ใจอยากไป ฮิ ฮิ ฮิ......อาจช่วยกันแชร์ค่าใช้จ่าย) ก็เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศ ได้ไปเห็นอะไรๆ ที่ไม่จำเจบ้าง ก็เป็นการ Reflesh ได้ดีกว่า การที่กล่าวว่า หากต้องการไปเที่ยวให้ลาพักผ่อนนั้น ย่อมทำได้ แต่บุคลากรสายสนับสนุนจะหายไปทั้งกลุ่ม การทำงานก็มีอุปสรรคเราอยู่เฝ้าภาควิชาฯ ก็ทำงานไม่สะดวก

การสัมนาภาควิชาฯ ที่ผ่านๆ มา จะประชุมแบ่งกลุ่มระดมสมองกัน 1-2 วัน โดยจัดที่ภาควิชาฯ อาจจะมีบางเรื่องที่นำไปคุยกันนอกสถานที่ ตรงนี้เท่ากับลดงบประมาณของภาควิชาฯไป 2 วัน กับ 1 คืนแล้วคะ และอีกประเด็นที่ดิฉันในฐานะที่ดูแลน้องๆ สายสนับสนุนมานาน เข้าใจและเห็นใจเขามากคะ ตรงที่เวลาประชุมกลุ่มเพื่อให้เสนอชื่อสถานที่ที่จะไปสัมนา คำตอบที่โดนตบหน้ากลับมาเสมอคือ คำว่า " เสนอไปทำไม ไม่เห็นเป็นไปตามมติเสียงข้างมาก ชอบอ้างไม่อยากไปไกลๆ)

สรุปแล้วควรต้องนำเสนอที่ประชุมใหญ่แล้วละคะอาจารย์ ว่าจะจัดแบบไหน และที่สำคัญอย่าไปบังคับคนที่เขาไม่อยากเดินทางไกลเลย ไหนๆ ช่วงเวลาดังกล่าวภาควิชาฯ วางแผนฟรีสไตล์แล้ว ใครอยากไปไหนก็ตามใจเขาเถอะ (ให้แชร์ค่าใช้จ่ายกันบ้างเขาก็ OK นะคะ เมื่อกลับมาเขาจะได้ให้ดอกไม้เราเยอะๆ ฮิ ฮิ ฮิ อิฉันแก่แล้วก็ตามใจเด็กๆ เขาค้า....(ทำเสียงเหมือนคุณยายทองม้วนทางช่อง FM 88)

การสัมมนานอกสถานที่ไม่น่าจะมีการบังคับไปค่ะ เพราะเราก็มีการสัมมนาที่ภาควิชา 1 วันอยู่แล้วที่เราจะได้ร่วมแสดงความคิดความเห็นกัน ก็จริงอยู่ที่หัวหน้าภาควิชาอยากให้ทุกคนมีส่วนร่วมเหมือนกัน แต่การไปสัมมนานอกสถานที่ก็ควรจะอยู่ที่ความสมัครใจของแต่ละคนค่ะ บางท่านมีภาระทางบ้านไม่สามารถเดินทางไกลได้ ทุกคนล้วนมีเหตุผลของตนเองค่ะ ส่วนเรื่องสถานที่สัมมนานอกสถานที่ควรเป็นไปตามมติของที่ประชุมภาคใช่มั๊ยค่ะ ?

เห้นด้วยกับความคิดเห้นข้างบนค่ะ ถ้าไปนอกสถานที่ ถ้ามีส่วนต่าง ส่วนมากสายสนับสนุนก็พร้อมที่จะจ่ายส่วนต่างนั้น และเห็นด้วยอย่างยิ่งอีกว่าควรจะไปนอกสถานที่ คือ นอกจังหวัดสงขลา เพราะบางทีการอยู่ด้วยกันนานนาน อาจจะทำให้เรารู้จักตัวตนที่แท้จริงของแต่ละคนมากขึ้นค่ะ 5555 และควรจะไปด้วยความสมัครใจ การทำอะไรด้วยความสมัครใจ ทำแล้วมันสบายใจมากมากเลย

ขอแสดงความคิดเห็นอีกหนึ่งคนค่ะ

ประเด็นนี้คงไม่ได้เกิดที่วิศวกรรมเคมีเป็นที่เดียวแน่นอน ความต้องการของบุคคลย่อมแตกต่างกัน แต่เมื่ออยู่รวมกันแล้วต้องทำอย่างเดียว ก็คงต้องใช้มติที่ประชุมเป็นหลัก ซึ่งตัวเองคิดว่าเป็นการจัดการที่ดี (ท่านไหนมีวิธีอื่นนำเสนอไหมค่ะ) แต่หากไม่กล้าออกเสียงก็ลงคะแนนใส่กระดาษก็ได้ค่ะ และที่สำคัญ เมื่อมติออกมาแล้วก็ต้องปฏิบัติตาม เพราะออกมาจากเสียงส่วนใหญ่ของพวกเราทุกคน (ถึงแม้เราจะไม่ถูกใจก็ตาม) สองประโยดที่โดนใจ คือ

"สัมมนานอกสถานที่ควรเป็นไปตามมติของที่ประชุมภาค" และ "การทำอะไรด้วยความสมัครใจ ทำแล้วมันสบายใจมากมากเลย" เห็นด้วยที่สุดค่ะ

เอ... แต่ถ้าการทำอะไรด้วยความสมัครใจมันค้านกับมติที่บอกว่าคุณต้องทำ ละค่ะ เอาไงดีละ สำหรับตัวเองก็ยังคงคิดว่ามติ ซึ่งเป็นเสียงส่วนใหญ่ของเราทุกคน เป็นสิ่งสำคัญอยู่ดี

บันทึกนี้ยากจัง...มะหร้าวห้าว

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.234.255.5
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ