นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2150
ความเห็น: 0

"ฝึกฝน" ด้วย "ฝึกฝืน" เขียนบันทึก

สรุป อะไร ๆ ที่ผ่านมาก็ให้ลืม ๆ ไปซะบ้าง (แม้แต่เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ) ฟันธง!!

สัปดาห์นี้ผู้เขียนปฏิบัติงานในจุด stand by (me) เราเรียกว่าจุด F (ติด F คงไม่ไหว) นั่นคือ หากมีใครขาด ลา หาย เปื่อย เอ๊ย! ป่วย เราก็จะต้องไปทำหน้าที่แทน หากไม่มีคนขาด ลา หาย ไปทำทะลุ (ธุระ) เราก็อาจเลือกช่วยจุดต่าง ๆ ตามใจฉัน ก็เลยเป็นที่มาของ stand by (me) ของผู้เขียน ไม่รู้เหมือนกันว่าแปลให้ภาษาอังกฤษเขาก็วิกฤตรึเปล่า ???แต่....ช่วงบ่ายผู้เขียนก็จะพยายาม...หา หา แล้วก็หา...งานเอกสารมาทำตัวให้..ไม่ว่าง จะได้ไม่มีเวลา..ยุ่งยุ่ง ยุ่งมาก เป็นข้ออ้างในการไม่ได้เขียนบันทึกไง !!

ช่วงเที่ยง ช่วงเย็น (ก่อนกลับบ้าน) เหล่าสมาชิกห้องเค็ม กินไป คุยไป คุยได้ทุกเรื่องไม่เว้นแม้แต่เรื่อง ขี้ เยี่ยว ตด (ภาษาใต้หวันอีกแล้ว) แม้ของกินยังจุกปาก (ยัดไม่ลง) อยู่เลย...ก็ของกิน (ฟรี)มันหรอยอ่ะ เรื่องไม่น่าเล่ายังอุตส่าห์มาเล่าให้ฟัง ผู้เขียนไม่เล่าหรอก ฟังมากกว่า บางครั้งต้องร้องห้าม! หยุด ณ บัดนาว เพราะข้าพเจ้าได้เวลากลับบ้านแล้ว พี่ญาบุญเลิศร้องทักอย่าไป load ข้อมูลเก่ามาก บางอย่างก็ลืม ๆ ไปซะ ก็เลยทำให้นึกถึงตัวเองเคยเขียนบันทึกนี้ที่นี่ ซึ่งพี่ญา (คุณบุญเลิศ ผู้หญิงน๊ะค๊ะ) ได้จากการไปอบรม “การสื่อสารเพื่อสันติอย่างยั่งยืน” เมื่อปีก่อน ๆ โน้น (หลายปีแล้วไง) เลยนำมาเรียบเรียงใหม่ ตามประสาผู้เขียนที่ต้องหาอะไรมาเขียนบันทึกซะหน่อย

“การมอง” ให้เรา “ฝึกฝืน” ด้วยการมองให้เห็นแบบ “กล้องวีดีโอ” คือ กล้องน่ะฉายภาพอย่างเดียว แต่มันใบ้ มันพูดไม่ได้ ให้เรามองแต่ไม่พูด ทำเป็นใบ้ (คงได้อยู่หรอก เพราะห้องเราถือคติ พูดไม่คิด พูดไม่ทันคิด ถึงคิดก็จะพูด..แล้วไง) แล้วก็ต้องลบความทรงจำเก่า ๆ ออกไป ห้าม Load ข้อมูลเก่า ๆ ขึ้นมาเป็นอันขาดว่า... คนนั้น คนนี้ ต้องเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ แน่ ๆ เลย สรุป อะไร ๆ ที่ผ่านมาก็ให้ลืม ๆ ไปซะบ้าง (แม้แต่เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ) ฟันธง!!

"การฟัง" ต้องใช้ใจ ฟังอย่างตั้งใจ จริงใจ เข้าใจ เจ็บใจ (เพราะอินจัดคิดว่าเป็นเรื่องเอง)...สรุปให้ Deep listening ฟังนาน ๆ ก็อาจ Deep sleeping อันนี้ผู้เขียนถนัดนักแล!!!

"การพูด" บางครั้งคนที่เราใกล้ชิด (คอลเกตุ ดาร์กี้ ฯลฯ) เราอาจจะละเลย หรือไม่ใส่ใจสิ่งเล็กๆ  น้อย ๆ เช่นคำว่า “ขอโทษ” “ขอบคุณ” แต่กับคนอื่น ๆ เราจะรีบพูด “ขอบคุณ” “ขอโทษ” ได้อย่างง่ายดาย  สรุป...ให้เราพูดจากันเป็นภาษาดอกไม้...อุตรพิษ (เขียนถูกมั๊ย?) หรือดอก.....???

"การปฏิบัติ" ตน ควร

  • ผู้ปฏิบัติต้องมีพฤติกรรมเหมือนยีราฟ ยีราฟใจดี (แถมคอยาว ไว้ลอกข้อสอบตอนสอบ ISO ประจำปีไง อันนี้ผู้เขียนคิดเอง)
  • อย่าทำตัวเป็น หมาป่า ชอบตะคอก (บางครั้งเผลอ เพราะคนพูดไม่ได้ยินเอง) และอยากได้อะไรเราต้องร้องขอ ไม่ใช่สั่ง และต้องไม่พูดคำว่า ไม่ ไม่ทำอย่างนั้น ไม่ทำอย่างนี้ ไม่…ๆๆๆๆ อย่างกับลูก ๆ ก็เหมือนกัน เขาบอกว่า เด็กก็เหมือนผ้าขาว แล้วแต่เราจะใส่อะไรลงไป ถ้าเราแสดงพฤติกรรมที่ไม่ดี เด็ก ๆ ก็จะซึมซับเอาไว้ และผ้าขาวก็จะไม่ขาวอีกต่อไป ตรงนี้มีหลายคนบอกว่าเสียใจ อยากจะมีลูกใหม่ (กับ...สามีใหม่ เมียใหม่ ด้วยมั๊ย ลืมถาม) เพราะมันสายไปแล้ว คือลูกโตหมดแล้ว ไม่ทันแล้ว ผ้าขาว กลายเป็นผ้าสีซะแล้ว
  • หัวหน้า ต้องมีพฤติกรรมเหมือนพญาอินทรี มองอย่างมีวิสัยทัศน์  

ว่าแต่บันทึกนี้ผู้เขียนก็พยายาม “ฝึกฝืน” อย่างแรงงงงงงงเติม ssssss ยกกำลัง อินฟินิตี้ เพราะฝืนที่ว่าคือ "ฝืนใจ" ตัวเองให้มานั่งเขียนบันทึกนี้ไง แต่ก็สำ(มะ)เร็จ

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 15 กุมภาพันธ์ 2555 18:32 แก้ไข: 15 กุมภาพันธ์ 2555 18:32 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 คนธรรมดา, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.204.2.53
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ