นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1505
ความเห็น: 4

"เขียนบันทึกวันละนิด จิตแจ่มใส เขียนไปได้ อย่างไร ไม่รู้หนา...."

จำได้ว่าตัวเองเคยเขียนและเคยตั้งเป้าหมาย ว่าจะเขียนบันทึกทุกวัน แต่.. "เป้าหมาย" กลายเป็น "เป้าห_าย" แต่ถ้าคิดในแง่บวก ม.ม้าหายก็ยังดีกว่า ย.ยักษ์หาย กลายเป็น "เป้าหมา__"

รู้ตัวเลยว่าถ้าเพียงเราหยุดการเขียนบันทึกแค่วันหนึ่ง ก็อาจเป็นเหตุให้เราหยุดเขียนบันทึกไปเลย...รึเปล่า ก็เลยต้องพยายาม พยายาม...หาเหาใส่หัว เอ๊ย! หาเรื่องเขียนมันทุกวัน อย่างนี้เป็นภาระมั๊ย?? หรือเราเริ่มมีอาการ “ติด” การเขียนบันทึก ข้ออ้างข้างต้นก็เลยเป็นแค่ข้ออ้าง ยังไม่ฟังธง!

ว่าแต่หาเวลาเขียนบันทึกว่ายากสส์แล้ว หาเวลาอ่านบันทึกยิ่งยากสสสสส์กว่า...

 จำได้ว่าตัวเองเคยเขียนและเคยตั้งเป้าหมาย ว่าจะเขียนบันทึกทุกวัน แต่.. "เป้าหมาย" กลายเป็น "เป้าห_าย" แต่ถ้าคิดในแง่บวก ม.ม้าหายก็ยังดีกว่า ย.ยักษ์หาย กลายเป็น "เป้าหมา__" แหะ แหะ

อย่างที่บอกสมาชิกในหน่วยเค็มเรา ถนัดนักแลกับการเปลี่ยน ดัดแปลง ประยุกต์ หรือสร้างสำนวนใหม่ ๆ กันอยู่เสมอ ส่วนใหญ่ก็เกิดจากการแย่งกันพูด กลัวพูดไม่ทัน หรือไม่ได้พูด เพราะ “ลืม” เจอบ่อยพอเพื่อนพูดเสร็จ เราจะพูดมั่ง แล้วเราจะพูดอะไรแล้วหว่า....

และนี่เป็นตัวอย่างสำนวน...

  • "ล่อถ้ำออกจากเสือ"  แม้เจ้าของสำนวนจะลาออกไปแล้ว เพราะติดภารกิจลูกกตัญญู ลาออกไปเลี้ยงดูแม่
  • "เรื่อง(กระ) จอก (เทศ)" แปลว่า เรื่องใหญ่น๊ะ ไม่ใช่เรื่องจิ๊บ ๆ  

อย่างช่วงตรุษจีนที่ผ่านมา อ้อ! บอกก่อนผู้เขียนไม่ได้มีเชื้อสายจีนสักกะนิด (ดำทั้งตัวยกเว้นตา..ขาว) แต่ตรุษจีนปีนี้หรือปีที่ผ่านมาก็อิ่มอร่อยทั้ง (ขา)หมู เห็ด ไก่ โดยพี่วรรณี หอบปิ่นโตมาให้กิน เราคิดกันว่าถ้าพี่เขาเกษียณ เราคงอด แต่ผู้เขียนทาบทามไว้แล้ว ว่าเราจะยกครัว เอ๊ย! หรือยกห้องไปบ้านพี่เขา หรือไม่ก็ไปรับพี่เขามา (พร้อมอาหาร) เป็นธรรมเนียมหลังกินเอ๊ย! ก่อนกิน ถ้าเราไม่ลืม เราก็ต้องขอบคุณ พร้อมคำอวยพรภาษาจีน ถามว่าพูดจีนเป็นมั๊ย ??? หลายคนตอบว่า เป็น ไหนลองพูดดูสิ พวกเราก็รอฟัง คนพูดก็พูดชัดถ้อยชัดคำ “จีน”ไง 

  • “ซินเจียยู่อี่ เป็นหนี้ต้องใช้”  อันนี้ถึงเป็นหนี้ไม่อยากใช้ ก็คงไม่ได้ เพราะสหกรณ์เขาหักเอาเองเป็นประจำทุกเดือน
  • "ได้อย่างเสียอย่าง" ไม่พอซะแล้ว สมัยนี้ "ได้อย่างเสียหลายอย่าง " หรือ “ได้หลายอย่างเสียอย่าง (เดียว)”  

 เอาเป็นว่า ...ยังชอบกลอนนี้ที่คิดขึ้นเอง (ได้ไง) ... 

"เขียนบันทึกวันละนิด จิตแจ่มใส

เขียนไปได้ อย่างไร ไม่รู้หนา

แต่คิดว่า (คง)มีประโยชน์ ต่อตนนา

ถ้า(ตัว)ต่อ...มา(จริง) วิ่งหนี ตัวใครตัวมัน"

จบ...เห่ เอ๊ย จบ..เอย

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 03 กุมภาพันธ์ 2555 13:49 แก้ไข: 03 กุมภาพันธ์ 2555 13:49 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 anni, Ico24 คนธรรมดา, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

"เขียนบันทึกวันละนิด จิตแจ่มใส

แล้วตัว (ต่อ) มาตอนไหนค่ะ

"เขียนบันทึกวันละนิด จิตแจ่มใส

เขียนไปได้ อย่างไร ไม่รู้หนา

แต่คิดว่า (คง)มีประโยชน์ ต่อตนนา

ถ้า(ตัว)ต่อ...มา(จริง) วิ่งหนี ตัวใครตัวมัน

" จบ...เห่ เอ๊ย จบ..เอย

เป็นการเล่นคำ ให้มันจบ เห่ เอ๊ย จบ จบ ไป  (จริง ๆ แล้วต้องสีแดงที่ต่อตนนาด้วย แต่ลืม)

 

เขียนบันทึก..สนุกดีน๊าค่ะ ^_^

เย้ มาแล้ว ๆ ๆ คิดถึงนะคะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.228.11.9
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ