นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2409
ความเห็น: 3

15 ปี กว่า ๆ ที่ผ่านไป

ผู้เขียนอาจจะรู้สึกท้อ (บ้าง) แต่ไม่ถอย เหนื่อย (มาก เอ๊ย! บ้าง) แต่ไม่หน่าย (มั๊ง)

อดดีใจลึก ๆ ไม่ได้ว่า "บันทึกแรกกับแชร์"  ไม่ใช่บันทึกแรก (เพราะเคยเขียนมาก่อนหน้านั้น แต่จำบ่ได้) และไม่ใช่บันทึกสุดท้าย (ยังมีบันทึกตามมาอีก 2 - 3 บันทึก) ไม่น่าเขียน... เอ้ย! ไม่น่าเชื่อ..(พี่โอ๋)เลย

วันก่อนผู้เขียนอยู่เวรบ่ายกับน้อง ๆ รุ่นเดียวกัน ผู้เขียนเข้าทำงานก่อนประมาณ 6 เดือน เราคุยเรื่องวันเกษียณกัน เพราะผู้เขียนเกษียณก่อนน้อง ๆ เขา ไม่รู้จุดเริ่มต้นจากอะไรน๊ะ มาออกประตูนี้ได้ ทำให้ผู้เขียนได้คิดว่า...เราทำงานมาตั้ง 15 ปี แล้ว (เร็วจังวุ้ย) แล้วก็เหลืออีก 22 ปีกว่าจะเกษียณ (ช้าจังอ่ะ) จำได้ว่าตัวเองเคยเขียนบันทึกเมื่อทำงานครบ 10 ปี แต่ ณ บัดนาว 15 ปีแล้ว ไวไว มาม่า ยำยำ ฯ (ขออภัยยี่ห้ออื่น ๆ ที่ไม่ได้เอ่ยนาม) จึงนำบันทึกมาใส่ตะกร้าล้างน้ำสองน้ำสาม....และยังชอบบางประโยคที่ตัวเองเคยเขียน(ไปได้อย่างไร)...

จำได้ว่าตัวเองเริ่มงานวันจันทร์ที่ 2 กันยายน  2539 จริง ๆ แล้วอยากเริ่มงานวันที่ 1 น๊ะ แต่มันเป็นวันอาทิตย์น่ะ เลยเกรงใจ!!  (ถ้ามาทำก็คงไม่ได้เงินเดือน) เคยได้ยินคนเขาพูดกันว่า หากเราพูดถึงเรื่องเก่า  ๆ หรืออดีตบ่อย  ๆ แสดงว่าเราน่ะแก่แล้ว สงสัยผู้เขียนก็คงจะแก่ก็เพราะบันทึกนี้แหละ..

จำได้ว่าช่วงแรก  ๆ งานในแต่ละวันมีแค่ 200 - 300 รายเอง แต่ปัจจุบัน 800 - 1200 ราย มากสุดก็ 1300 กว่าหรือ 1400 กว่า ๆ ไม่แน่ใจ ปริมาณคนก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก เพิ่มขึ้นเล็กน้อยประมาณ 2-3 คน เรามีปริมาณเครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติเพิ่มขึ้น แต่ก่อนจำได้มีเครื่องเดียว พอเสีย ขัดข้องมีปัญหา กว่าจะได้กลับบ้าน ใครเวียนมาอยู่เครื่องช่วงนั้น ขอโทษ ซวยสุด ๆ (ขออภัยไม่สุภาพ) แต่สำหรับการทดสอบพิเศษแบบ Manual ดูดเป่าเขย่าวัด ก็ยังคงเดิม เปลี่ยนมาใช้เครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติแค่การทดสอบแอมโมเนีย และการทดสอบ 17 KGS ยกเลิก (ดีใจสุด ๆ ) มาทีทำกัน 2 วัน เขย่าจนกล้ามขึ้น (ครั้งละ 15 บ้าง 30 นาทีบ้าง) 

เคยได้ยินมาเหมือนกันที่เขาพูดกันว่าข้าราชการเช้าชามเย็นชาม แต่ผู้เขียนว่า การทำงานของหน่วยเราน่าจะเรียกว่าเช้ากะละมังใหญ่ (หรือบ้านเราเรียกว่าโคมใหญ่) เย็นกะละมังเล็ก เพราะงานตอนเช้ามากกว่าตอนบ่าย 2 -3 เท่า พอตอนบ่ายแต่ละคนก็เริ่มหมดเรี่ยวหมดแรง ได้มีเวลานั่งพัก เหยียดแข้งเหยียดขากันบ้าง ใครผ่านไปผ่านมาในช่วงบ่ายเลยอาจเข้าใจว่าเรางานสบาย....ไป แล้วทุกทีสิน่า เวลาใครมาดูงาน ชอบมาตอนบ่ายทุกที ทำไมไม่มาดูตอนเช้า ๆ สัก 7.30 - 10.30 น. งานเราก็คล้าย ๆ ลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษ x (xxx โคตร x เลย งานเยอะไง), y (งานน้อยตลาดเริ่มวาย บางวันเที่ยงแล้วยังไม่วายคนทำงานตาเริ่มลายแทน) แล้วก็ Z (ฉาวเพราะเนือย เหนื่อย ทำไปบ่นไป)

ผู้เขียนอดคิดทบทวน ในช่วงเวลา 15 ปีที่ผ่านมา เราก็ได้ทำอะไรเอาไว้บ้าง เอาเป็นว่าที่ยังใช้ ๆ กันอยู่ เล็ก  ๆ น้อย ๆ อย่าง...การลดขั้นตอนการเขียน Cup แต่ใช้ Primary tube ในการทดสอบเข้าเครื่อง อันนี้ใช้เวลามากพยายามพูดหว่านล้อมให้เห็นข้อดีอยู่นาน กว่าจะได้เปลี่ยนแปลง, การทดสอบปัสสาวะ ด้วยเครื่องโดยใช้โปรแกรมตรวจปัสสาวะ ไม่ต้องมาเจือจาง และร่วมกับนายดำเตรียมน้ำยา Creatinine สำหรับเครื่อง CX-3, การใช้เครื่อง CX-3 delta ในการตรวจปัสสาวะ Creatinine ลดภาระ Load ของเครื่อง Hitachi ทำให้ผลอื่น ๆ ออกเร็วขึ้น โดยเฉพาะในวันอังคารกับพฤหัส, งานวิจัย ตรวจ HbA1c เปรียบเทียบใช้ EDTA blood และ NaF blood ทำให้ผู้ป่วยไม่ต้องเจาะเลือดใหม่, Label  Rack ตามสีของวัน เพื่อสะดวกในการค้นหา (จำได้ว่าเดิมเขียน เป็นวัน ๆ  ไป จะค้นทีก็รื้อกันมาทั้งตู้), เตรียมน้ำยา D.Bilirubin ให้มีความถูกต้อง แม่นยำ (เทียบกับ EQA ซึ่งเป็นการประกันคุณภาพกับองค์กรภายนอก), การใช้สารพาราเบนส์รักษาสภาพปัสสาวะ 24 ชม. แทนสาร toluene ซึ่งเป็นสารที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อม การ scan ผล Lab ให้รพ.ภายนอก(บางรพ.ที่เข้าร่วม) เดิมส่งทางไปรษณีย์ กว่าผล Lab จะได้ เป็นต้น

ซึ่งบางอย่างก็สามารถทำได้ ใช้ได้ในทันที แต่บางอย่างก็ต้องใช้ความอดทน กว่าจะทำได้และได้ทำ แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร ผู้เขียนอาจจะรู้สึกท้อ (บ้าง) แต่ไม่ถอย เหนื่อย (มาก เอ๊ย! บ้าง) แต่ไม่หน่าย (มั๊ง) ก็เพราะ....

 ความรัก  ------->  > ใช่แล้วค่ะผู้เขียนยอมรับค่ะว่า เพราะความรัก

รัก...งาน รัก...หน้าที่  และรัก...ใน.อาชีพ วิชาชีพ....(เทคนิคการแพทย์)

อาชีพอะไรผู้เขียนไม่สำคัญ ขอให้มีงานทำ (มีเงินจ่าย) และสำคัญที่ความรัก ความทุ่มเท ทำให้เต็มที่ แม้อะไรจะเกิดขึ้นเราก็ไม่รู้สึกเสียใจ เพราะเราได้ทุ่มเทให้กับ "มัน" เต็มที่แล้ว ว่ามั๊ย???? 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 31 มกราคม 2555 16:46 แก้ไข: 31 มกราคม 2555 16:46 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 anni, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

รพ สงขลานครินทร์นี่จำกัดผู้เข้ารับการบริการได้ ง่ายๆ คือปิดคิวเมื่อถึงเวลากำหนดหรือถึงโควตาในแต่ละวัน หรือคนไข้นัดเจาะ (ส่ง) แลปก่อนตรวจ การส่งตัวอย่างจากผู้ป่วยไปห้องแลปจะชุกในตอนเช้า ส่วนหลังบ่ายคนไข้ walk in ไม่มีแล้ว นอกเหนือจากที่ส่งมาจาก Ward/ OR/ ER (เข้าใจว่าอย่างนั้นนะครับ)

๑๕ ปีผ่านมาสิ่งที่เราทำนั้นมีเยอะแยะครับแต่สิ่งที่เราอยากให้เป็นนั้นมีน้อยกว่า แต่ก็ยังมีครับ

ปัจจัยแวดล้อมหลายๆ อย่างที่จะทำให้ยากหรือง่าย แต่ไม่ว่าอย่างไร ท้ายสุดแล้วจำนวนคงไม่ใช่เรื่องสำคัญมากไปกว่าสิ่งที่เกิดเกิดแล้ว เกิดประโยชน์กับ stack holder ครับ

เป็นความภูมิใจเล็กๆ (ที่เป็นสุข) ครับ

เราเอง

ก็อยากให้บุคลากรม.อ.บางหน่วยงานที่ชอบพูดว่างานมาก ไปเกาะหน้าต่างดูงานที่นี่บ้างนะครับ ไม่ทราบว่ามีช่องทางหรือไม่ ที่เขียนนี่เอาจริงนะครับ ไม่ได้เขียนให้เป็นเรื่องเล่น ๆ ผมเชื่อว่างานที่นี่มากจริง ๆ ครับ

ที่บันทึก มหกรรมแล็บด่วน ณ.หน่วยเคมีคลินิก...ตามไปดู!!! มีภาพมุมนึงค่ะ อาจารย์ ช่วงแรกๆที่เขียนใน GotoKnow เอามาเขียนลงหมดทุกขั้นตอนแล้วค่ะ เขายังไม่มีระบบค้นรูปก็เลยยังไม่สามารถหามาให้ดูได้ แต่พยายามถ่ายเก็บไว้เรื่อยๆค่ะ เพราะเห็นปริมาณแล้วก็อัศจรรย์ใจที่พวกเราก็สามารถพิชิตได้เสมอ แต่เรียกว่า"ลานขาด"กันเลยทีเดียวเวลางานเยอะมากๆ (เพราะเราไม่สามารถปฎิเสธได้ และเป็นงานที่ต้องทำให้เสร็จภายในวันนั้นๆ)

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.228.11.9
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ