นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1404
ความเห็น: 3

ระบบงานและคุณภาพชีวิต (1)

คงได้เวลาที่เหมาะสมในการบันทึกเกี่ยวกับแนวคิดในการทำงานในหน้าที่หัวหน้าภาควิชาฯ 1 ปี 8 เดือนที่ผ่านมาครับ

 

ผมเข้ามาทำงานในหน้าที่ตรงนี้ ก็บอกกับคณะกรรมการสรรหาว่า ผมอยากทำงานวิชาการมากกว่า และก็คงจะทำไม่นานนัก เพราะแนวคิดของผมนั้นอยากให้คนหนุ่มสาวเข้ามาหน้าที่นี้มากกว่า

 

แต่เมื่อรับทำหน้าที่แล้ว ผมก็ทำเต็มทีเสมอ และพยายามคิดสร้างระบบที่ผู้ทำงานคนต่อไปจะทำหน้าที่นี้ได้อย่างสบายใจขึ้น

 

แต่การสร้างระบบการทำงานเพียงอย่างเดียวคงไม่ช่วยหน่วยงานมากนัก การสร้างให้คนในหน่วยงานมีความผูกพัน มีความสุข ในการทำงานเป็นเรื่องที่สำคัญมากกว่า และนำมาสู่การหา"วิธีการ"ที่จะทำให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น

 

"ประสบการณ์" ที่ผ่านมา "สอน" ผมไว้หลายอย่าง ผมคิดว่าวิธีปรับแบบช้า ๆ ปรับแบบเนียนๆ น่าจะดีกว่า และการเรียนรู้ด้วยกันเป็นทางเลือกที่น่าสนใจ

 

ผมตัดสินใจใช้ระบบ intranet ที่ขอให้ศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์จัดทำให้ โดยตั้งเป้าหมายว่าจะใช้ในการประเมินการทำงานแบบ 360 องศา เพื่อให้ทุกชีวิตที่อยู่ในหน่วยงานสามารถส่งเสียงไปยังเพื่อนร่วมงานได้แบบนิ่มๆ ตามวัฒนธรรมไทย (เดิม) ที่เกรงใจไม่กล้าติติงกันโดยตรงต่อหน้า (แต่ไปนินทาลับหลัง ฮา.. แต่วัฒนธรรมใหม่ของไทยคงเปลี่ยนไปแล้ว)

 

360 องศา จะวัดได้ตรงได้ดีเพียงใดนั้นก็ยังไม่สามารถตอบได้นะครับ แต่การได้ฟังเสียงคนที่รอบล้อมตัวเราในจำนวนที่มากขึ้น น่าจะดีกว่า (ผมว่ายังงั้นนะ) มุมมองที่เรามองข้ามไปก็ต้องกลับมามองใหม่อีกครั้งได้ การ"ฝึก"รับการประเมินบ่อย ๆ น่าจะดี เพราะจะเป็นการสร้างภูมิคุ้มกันของเราให้มีมากขึ้น ให้ทน(ทาน)ต่อคำวิพากย์ในเชิงลบได้ดีขึ้น ให้เห็นความต่างในมุมมองของผู้อื่น จากมุมมองตัวเอง ที่มองตัวเราเองทีไร ก๊จะพบว่า ดี ดีมาก ดีแล้ว ดีที่สุด ทุกครั้ง (ฮา)

 

intranet น่าจะเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพ หากมีฐานข้อมูลที่ครบถ้วน เมื่อสมาชิกช่วยกันให้ข้อมูลไว้ในระบบ เพราะเราจะได้ข้อมูลโดยไม่ผ่าน"คนกลาง"ซึ่งต้องทำงานเช่นเดียวกับเรา โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าที่ทำงานห่างกัน การโทรศัพท์เก็บไว้ใช้เฉพาะเมื่อจำเป็นต้องสอบถามเท่านั้น นอกจากนั้น การได้ข้อมูลที่เราก็เป็นการสร้างประสิทธิภาพการทำงานเช่นกัน เพราะเมื่อใดก็ตามที่เราต้องรอ"คนกลาง"งานที่เราต้องทำก็จะเสร็จช้าไปอีก

 

ผมตัดสินใจสร้าง"การเรียนรู้"บางประการแบบเงียบๆ โดยไม่บอกวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายไว้ล่วงหน้า เหมือน format การเขียนกิจกรรมทั่วไป ด้วยการจัดให้มีการคุยในกลุ่มเล็กๆ แบบข้ามสายงาน เพราะที่ผ่านมาเรามักรู้ดีในสายงานตัวเอง และเกือบไม่รู้อะไรที่นอกเหนือจากงานที่เราทำเลย ผมอยากให้มีการรับรู้กันบ้างว่าเพื่อนร่วมงานต่างสายงาน มีปัญหาคับอกคับใจอะไรบ้าง มีข้อติดขัดอะไรบ้าง เพื่อให้เริ่มเกิด "ความเข้าใจ" ในตัวผู้อื่นก่อน เพราะเมื่อเข้าใจดี การอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขก็ง่ายขึ้น เช่น เรารู้ว่าเพื่อนเราทุกข์ใจ ในช่วงเวลานี้ เราก็จะไม่ไปกดดันเรื่องอื่นๆให้เขาอีก เราก็ช่วยทำงานให้เขาบ้าง เพื่อให้เขามีความสบายใจมากขึ้น หรือบางครั้ง แค่การช่วยรับฟังปัญหาหรือทุกข์ของเขา ก็ช่วยให้เขาสบายใจขึ้นได้บ้างแล้ว คงอาจเป็นส่วนหนึ่งของ Deep Listening มั๊ง  

 

ในครอบครัวใหญ่ของการทำงานร่วมกัน เราจะรู้จักกันได้อย่างไร หากไม่ยอมเสียเวลาหันหน้ามาคุยกันบ้าง?

 

ผม..เอง

 

 

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 16 มีนาคม 2555 05:46 แก้ไข: 16 มีนาคม 2555 05:46 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Bravo1, Ico24 HS9OCB, และ 9 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • เมื่อเป็นครอบครัวใหญ่ นอกจาก "ความเข้าใจ"แล้ว  เราต้อง "เห็นใจ และให้อภัยต่อกัน" และ "ยิ้ม" ที่เป็นมิตรต่อกันด้วยค่ะ และได้ "ใจ" ของทุก ๆ คน ค่ะ
  • "ใจ ต้องอยู่ทุก ๆ ส่วนนะค่ะ"

 

เข้าใจในความปรารถนาดีของอาจารย์คะ...ยังกังวลอยู่ว่าต่อไปข้างหน้า...การเปลี่ยนแปลงจะเป็นอย่างไร

เข้าใจในความคิดเห็นของอาจารย์ค่ะ และเมื่อก่อนก็เคยเห็นด้วยกับการประเมิน 360 องศา แต่ ณ บัด Now (แอบวัยรุ่น) ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรแล้ว บ้างคน ก้อเห็นเราไกล ๆ ยังไม่รู้เลยว่าเราจะไปทำอะไร หรือ ต้องทำอะไร ก็อาจจะใส่เครื่องหมาย ? หรือหนักไปกว่านั้นก็ใส่เครื่องหมายลบ อ้าวเวลานี้คุณต้องอยู่ที่โต๊ะทำงานซิ หรืออื่นๆ อีกมากมายหรือที่หนักไปกว่านั้น เพราะแอบไม่ชอบหน้ากัน (ฮาๆๆ ขำไม่ออก)

และคนส่วนใหญ่ อาจารย์ว่าจะมีซักกี่คนที่มีความคิดเชิงบวก ??? ตลอดเวลา

คนบ้างคนเกือบจะร้องไห้เพราะเห็นผลการประเมินจากคนรอบข้างว่าไม่ดี ว่าแย่ บ้างทีการติติงที่มากเกินไป ก็อาจไม่ได้เป็นการติเพื่อก่อก็ได้

นุ้ยยังรักภาควิชานี้อยู่ ยังอยากให้การติที่ได้จากคนรอบข้าง เปลี่ยนเป็นการแนะนำ พี่สอนน้อง เพื่อนสอนเพื่อน

บ้านตะวันออก น่าจะเดินไปข้างหน้าได้ดีกว่านี้

คุณนุ้ย

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.25.43.188
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ