นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1771
ความเห็น: 4

ฝนตก..กับความหลังการทำงาน 36 ปี

วันนี้ไม่มีโปรแกรมประชุม ผมสอนเสร็จตั้งแต่ 10.00 น.

 

นัดนักศึกษาเข้าพบ 2 รายในบ่ายนี้ ก่อนหน้านี้ทำรายวิชา การปฏิบัติการเฉพาะหน่วย 2 เพิ่มใน class.in.th เพิ่มขึ้นอีก 1 รายวิชา

 

จากโต๊ะทำงานของผมเมื่อมองลอดม่านกันแดดออกไปจะเห็นสายฝนโปรยปรายลงมาอย่างหนัก ที่ทำงานที่ตึกวิจัยนี้ผมชอบมาก มีความกว้างขวาง สงบเงียบเหมาะแก่การทำงานเงียบ ๆ เป็นอย่างยิ่ง และสามารถมองทิวทัศน์ของม.อ.ได้ครบทุกมุม เนื่องจากตั้งอยู่ที่ชั้น 6 ของตึกวิจัยสิรินธร เมื่ออยากเปลี่ยนบรรยากาศก็ลุกออกไปดูได้ง่าย ๆ

 

ฝน..ตก..ความหลังก็พรั่งพรู

 

แปลกนักที่ผมยังจำภาพเมื่อ 36 ปีที่แล้วได้ค่อนข้างชัด จากเด็กประจวบเข้าไปเรียนกรุงเทพ 4 ปี ทำงานสมุทรปราการได้ 4 เดือน (นอนในโรงงาน) เดินทางมาใต้ครั้งแรกที่หาดใหญ่โดยมีแม่ร่วมทางมาส่ง ในวันที่ 4 พ.ย. 2518 ซึ่งเป็นวันศุกร์ วันที่ 7 พ.ย. 2518 เป็นวันจันทร์ ซึ่งเจ้าหน้าที่ได้ดำเนินการทำการบรรจุให้ผมและถือว่าเป็นวันแรกที่ผมได้ทำงานที่สงขลานครินทร์แห่งนี้

 

ความเงียบเหงา ความห่างไกลความเจริญ ยังอยู่ในใจ จะไปที่จุดใดในม.อ. ก็ใช้การเดิน อาจมีร่มติดมือ 1 คัน ไว้กันแดด กันฝน และอาจกันงูด้วย จาก ม.อ.มีหนทางเข้าเมือง 2 วิธี 1. ด้วยรถตุ้กตุ๊ก ราคา 2 บาท หรือ 1 บาท ตามแต่คนขับเขาจะตีความว่าเราเป็นอาจารย์หรือนักศึกษา ซึ่งต้องไปขึ้นหน้าคาเฟต และ 2. วิ่งหรือเดินเข้าเมือง ซึ่งต้องผ่านไปทางหน้าศูนย์วิจัยการยาง ผ่านสามแยกคอหงส์ ไปทางถนนเพชรเกษม

 

อ่างเก็บน้ำเป็นสถานที่พักผ่อนหลักของชาวม.อ. การไปเดินเล่นริมอ่างอาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ เมื่อเหงา เมื่อคิดถึงบ้าน เมื่ออารมณ์ดี เมื่อมีความสุข การไปนอนเล่นบนสะพานที่ยื่นลงไปในอ่างสามารถทำได้โดยไม่แปลก การนั่งริมอ่างแล้วโยนหินก้อนเล็ก ๆ ลงไปในอ่างก็เป็นความสุนทรียอีกรูปแบบหนึ่งเช่นกัน

 

การเดินตัดลัดมุดรั้วเข้าไปที่ศูนย์วิจัยการยางก็ทำกันในบางครั้ง เพื่อไปแสวงหาความสุนทรีย์ด้านอาหารมื้อเย็น ที่ร้านริมน้ำ มีอาหารอร่อยราคาปานกลางไว้ต้อนรับ

 

อดีต..ผ่านไปแล้วถึง..36..ปี

 

อดีต..ที่ผมไม่เคยคาดคิดว่าจะได้อยู่ที่เดิมมานานขนาดนี้

 

สายน้ำไม่ไหลกลับ คงเช่นเดียวกับสายฝนที่ตกลงมาในวันนี้

 

ผม..เอง


 

 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 07 พฤศจิกายน 2554 14:10 แก้ไข: 07 พฤศจิกายน 2554 14:10 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 anni, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

วันนี้มาสไตล์ โรแมนติค....จัง "ป๋า"

อาจารย์ขา...อ่านแล้วเห็นภาพ

เพิ่ง 36 ปีเองค่ะ จะรออ่าน...46..56...66...76...ต่อไป (ถ้ายังมี share.psu อยู่)

ตอนแรกคิดว่าจะเป็นงาน 36 ปี วจก. ประจวบเหมาะกันจังเลย

น้ำที่เป็นสายคงไม่ไหลกลับ
แต่น้ำกลับย้อนคืนรูปอื่นเสียนี่
ย่างยามเช้าเข้ายามเย็นฝนตกมี
หน้าต่างที่เรามองไปข้างนอกนั่น

สายลมเย็นเย็นไหวลมไกวสาย
เกี่ยวกอดกายอกเองกอดใจมั่น
สายน้ำไหลไม่กลับไหลลับวัน
คืนผ่านผันเดือนลาปีมาเยือน

สายความหลังพร่างพรูดูดั่งสาย
ฝนโปรยปรายสายใยใจย้ำเตือน
ที่ถิ่นนี้เคยย่ำกาลก่อนตอนแรกเยือน
อบอุ่นเหมือนวันวานแม้ผ่าน ๓๖ ปี

เราเอง

สุชาติ ชวางกูร: ฝันรัก

โอ้อดีต ยังตรึงซึ้งใจ จากกันแสนไกล ยังใฝ่คะนึง
มอง มองภาพสวยซึ้ง ดั่งถูกตรึงอยู่ในภวังค์

เมื่อเราจาก กันไกลแสนไกล แต่หากหัวใจ ยังใฝ่ยังฝัน
รัก รัก รักเรารักกัน รักชั่วนิรันด์ รักมั่นมิคลาย

แต่ฝัน ฉันฝันละเมอ ฝัน ฝัน เพ้อ เพ้อ
ละเมอมิหน่าย ขอแต่เธออย่าคลาย วายสายสัมพันธ์

ความเปล่าเปลี่ยวจากห้วงฤทัย บทบังหัวใจให้เศร้าให้เหงา
เรา เราโอ้หนอเรา ฝันใฝ่รักเขา เฝ้าแต่ฝันเอย

๓๖ ปี เป็นอายุงานที่ยาวนานมากเกินกว่าที่ใครจะทำได้ครับ

 

คิดว่าผลงานและสิ่งดีๆ ที่คุณคนธรรมดาสรางเอาไว้ น่าจะนับไม่ถ้วนแน่ๆ

 

ขอให้มีความสุขตลอดไปแบบตลอดมาครับ

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.236.108.61
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ