เชิญชวนร่วมเขียนเรื่องราวความสุขของท่าน ผ่าน Share.psu.ac.th โดยใส่คำสำคัญ PSU.QWL

ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 0

อ่าน: 5003
ความเห็น: 13

ครั้งแรกกับการร้องไห้บนเครื่องบิน!!

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงโน้มพระองค์ลงอย่างต่ำที่สุดจนพระพักตร์แนบชิดกับศีรษะยาย

วันก่อนขึ้นเครื่องบินไปเที่ยวเชียงราย...นั่งร้องไห้ น้ำมูกน้ำตาไหลค่ะ (ขอย้ำอีกครั้งว่ามีน้ำมูกไหลด้วยจริงๆ หยดติ๋งๆ เลยค่ะ) แอร์ฯ เดินผ่านมาพอดี นึกว่าเราไม่สบายเลยถามว่าต้องการอะไรมั้ยคะ..แต่เห็นว่าเราร้องไห้และเห็นว่าเราถืออะไรอยู่ เค้าก็เลยอมยิ้ม..แล้วเธอก็เดินจากไปกับรอยยิ้มเล็กๆ (คงเจอกรณีแบบนี้มาเยอะมั้งคะ)...เรื่องมีอยู่ว่า...

นั่งว่างๆ เลยหยิบหนังสือกินรีขึ้นมาอ่านค่ะ เพราะหน้าปกฉบับนี้สวยมากค่ะ 

 

 (ถ่ายจากหนังสือกินรี ฉบับเดือนธันวาคม๒๐๐๗)

หนังสือกินรี (เป็นหนังสืออ่านบนเครื่องของการบินไทย) ฉบับเดือนธันวาคม ๒๐๐๗ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทั้งเล่มเลยค่ะ (เลยขอมาเก็บไว้หนึ่งเล่ม...ขอในใจค่ะ) ก็แหม...จริงๆ แล้วเล่มนี้ได้ตีพิมพ์งานที่ CORIN (หน่วยงานข้าพเจ้าเองค่ะ) ทำงานสนองพระราชดำริในพื้นที่โครงการลุ่มน้ำปากพนังนี่ค่ะ....แต่อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลยนะคะ..เรื่องนี้ค่อยเอาไว้เล่าประสบการณ์หน้างานค่ะ..บันทึกเล่มนี้ขอแบบเรื่องที่ประทับใจก่อน

อ่านไปอ่านมาเจอเรื่องนึงค่ะเกี่ยวกับคุณทวด "ตุ้ม จันทนิตย์" เป็นเรื่องตามรอยพระยุคลบาทคราวเสด็จฯ ประพาสนครพนม...ไอตัวเนื้อเรื่องก็เขียนดีค่ะ ..แต่ที่โดนใจสุดๆ จนต้องร้องไห้มีเพียงไม่กี่บรรทัดเกี่ยวกับคุณทวดคนนี้ค่ะ ..ใครที่ไม่รู้จักคุณทวด ถ้าได้เห็นรูปจะต้องร้องอ๋อเลยหล่ะค่ะ ...ว่าแล้วก็เอารูปมาให้ดูกันซะเลย

 (ถ่ายจากหนังสือกินรี ฉบับเดือนธันวาคม๒๐๐๗)

คุณทวดตุ้ม อายุ ๑๐๒ ปีในขณะนั้น เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กที่ถ่ายทอดความรู้สึกแห่งความจงรักภักดีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ด้วยหัวใจดวงน้อยแต่กินใจลึกซึ้ง จนก่อเกิดภาพประทับใจของคนทั้งประเทศ

ย้อนกลับไปเมื่อ ๕๒ ปีที่แล้ว ในวันที่ ๑๓ พฤศจิกายน ๒๔๙๕ ครั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ เสด็จพระราชดำเนินกลับจากนมัสการพระธาตุพนม วัดพระธาตุพนมวรมหาวิหาร โดยรถยนต์พระที่นั่งกลับไปประทับแรม ณ จวนผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนม ระหว่างทางชาวบ้านต่างมาเฝ้ารอรับเสด็จฯ อย่างเนืองแน่น หนึ่งในนั้นมี ยายตุ้ม จันทนิตย์ รวมอยู่ด้วย

***ยายอายุ ๑๐๒ ปีแล้ว ขอลูกหลานให้ช่วยอุ้มมารับเสด็จฯ แถวหน้าสุด ในมือถือดอกบัวสายสีชมพูสวยสด ๓ ดอก ตั้งแต่เช้าจนบ่าย ดอกบัวเริ่มเหี่ยวเฉาอยู่ในมือยาย แต่ยายก็ยังคงตั้งมั่นจะถวายในหลวงด้วยสองมือของยายเอง (อ่านมาถึงตรงนี้...ผู้เขียน (ในขณะนั้น) ได้ย้อนกลับไปดูรูปใหม่ว่าดอกบัวอยู่ตรงไหน...) เมื่อทั้งสองพระองค์เสด็จฯ มาถึง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงโน้มพระองค์ลงอย่างต่ำที่สุดจนพระพักตร์แนบชิดกับศีรษะยาย ทรงรับสั่งอย่างแผ่วเบาว่าอย่างไรนั้น คุณยายคนเดียวเท่านั้นที่ได้ยินและซาบซึ้ง (อ่านมาถึงตรงนี้ ..ผู้เขียนรีบกลับไปดูรูปใหม่ ..เห็นว่าทรงก้มจริงๆ ก้มแนบหน้าลงมาจริงๆ ..ร้องไห้เลยค่ะ) ***

ด้วยพระมหากรุณาธิคุณอันล้นเกล้าฯ นี่เอง จึงเป็นที่มาของภาพถ่ายที่จับใจคนทั้งโลก และอาจมีส่วนต่อเติมชีวิตให้ยายตุ้มยืนยาวขึ้นอึกด้วยความสุขต่อมาถึงสามปีเต็มๆ

ผู้เขียนอ่านตรง *** อยู่ประมาณสี่ถึงห้ารอบ...ร้องไห้จนแอร์ยิ้มค่ะ..

อีกหนึ่งความประทับใจที่เกิดขึ้นกับตัวเอง...ขอร่วมเล่าเรื่องพ่อหลวงด้วยคนค่ะ

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 11 ธันวาคม 2550 16:28 แก้ไข: 11 ธันวาคม 2550 16:28 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • นั่นสิคะ...พระองค์ทรงเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่จริงๆ เลยค่ะ..
  • น่าจะมีภาพน้องเล็กนั่งร้องไห้บนเครื่องบินมาฝากด้วยนะ....^-^
  • มองภาพนี้ครั้งใด....เหนือคำบรรยายจริง ๆค่ะ
  • อาจารย์ P คะ ไอตอนน้ำตาไหลไม่ค่อยเท่าไหร่ค่ะ แต่ตอนที่น้ำมูกไหลไม่หยุดนี่ซิคะ...ดูไม่จืดจริงๆ ค่ะ

  • ใช่เลยค่ะพี่ Pอัมพร เหนือคำบรรยายจริงๆ แล้วหนังสือกินรีเล่มนี้มีรูปในหลวงทรงงานในที่ต่างๆ มีผู้คนร้องไห้ เยอะเลยค่ะ ถ้าพี่สนใจอ่าน เดี๋ยวส่งไปให้ (ยืม) ค่ะ ...แบบว่าแอบจิ๊กมาเหมือนกัน ^_^"

 

อีกรูปนะคะ...ชัดๆ อีกนิด

 

แค่อ่านเรื่องราวที่คุณ P เล่า ก็น้ำตาซึมเหมือนกันค่ะ
  • พี่อ่านแล้วก็รู้สึกชาบชึ้งแลน้ำตาชึมด้วย เช่นกัน
  • พี่ว่าตอนที่แอร์ถามน่าจะส่งหนังสือให้อ่านด้วย

นี่ขนาดเราโต้ตอบกันนะคะ

อ่านที่แป้น P กับพี่อาภรณ์P ร่วมแสดงความเห็นมา...น้ำตาก็จะไหลอีกแล้วค่ะ

....บ่อน้ำตาตื้นจริงๆ!!

***ตอนที่แอร์ถามเค้าก็งงๆ ค่ะ แต่พอเห็นว่าเราเปิดหนังสืออะไรอยู่ เค้าก็ยิ้มๆ คงประมาณว่าเข้าใจและเจอแบบนี้มาเยอะแล้วค่ะ

อ้อ แล้วตลอดทั้งเดือนนี้ การบินไทยเค้าทำปากกาแจกเป็นของที่ระลึกด้วยนะคะสีเหลืองม่วง เขียนดีค่ะ ..(ได้ค่าโฆษณามั้ยเนี่ย!!)

 

สวัสดีค่ะ

        เกือบพลาดบันทึกดี ๆ ประทับใจแบบนี้ซะแล้ว

ขอบคุณสำหรับการแบ่งปันสิ่งดีๆ  ให้แก่กันค่ะ

  • ได้เลยค่ะ ....ขอบคุณหลาย ๆ เด้อ
แงๆ T_T ...รูปนี้เห็นกี่ทีก็ร้อง ...ไม่ต้องอ่านเนื้อหาแค่ได้เห็นภาพก็น้ำตาซึมแล้ว

ยังมีรูปดีๆที่หาดูได้ยาก (เกี่ยวกับพระราชกรณียกิจการลงพื้นที่ของในหลวง) ในหนังสือกินรีเล่มนี้ กะว่าถ้ามีเวลาจะพยายามถ่ายทอดเรื่องราวลงในบันทึก เก็บไว้อ่านอีกหลายๆ ปีค่ะ

ว่าแต่ว่า...

ตอนนี้หนังสือส่งไปให้พี่อัมพรอ่านแล้วค่ะ ...ไว้ให้พี่เค้าส่งกลับมา จะทยอยทำให้นะคะ...

(พี่อัมพรต้องร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่เลยเสาร์-อาทิตย์นี้!!)

(^_^")

Ico48
แอ๊ป [IP: 210.1.15.23]
27 มิถุนายน 2551 15:26
#31433

อ่านแค่หน้านี้ก็ร้องไห้เหมือนกันค่ะ

รักพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่สุดในโลกค่ะ

Ico48
ชาย ๑๔ [IP: 117.47.2.31]
20 กุมภาพันธ์ 2552 14:00
#41355

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของพวกเราทุกๆคน... ท่านได้ทรงงานหนักจริงๆครับ  ท่านไม่รู้จักคำว่าเหนื่อยเลยครับ  ยามที่ทุกคนกำลังหลับสบายท่านยังทรงงานอยู่เลย  เราทุกๆคนรักในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวครับ  ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.81.52.32
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ