นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ใยมะพร้าวน้องใยไหม
Ico64
พิสิฐ์พงษ์ หมื่นประเสริฐดี
นักวิทยาศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 6 · ผู้ติดตาม: 10

อ่าน: 60
ความเห็น: 0

ปฏิบัติการ LESS Project (Leadership English and Science Studio Project) ปฐมบท [C]

หากความคิดเป็นนวัตกรรมที่จดลิกขสิทธิ์หรือสิทธิบัตรกันง่ายๆ ตนเองคงยื่นขอได้หลายเรื่อง

       วันนี้ ชีวิตมนุษย์เงินเดือน นักวิทยาศาสตร์ ม.อ. อายุ 36 ปี มีห้องแลบ และโต๊ะทำงานของตนเอง ที่เรากำหนดทิศทางของงาน และสิ่งที่อยากจะทำได้พอสมควร ผลงานก็มีบ้างพอสมควรไม่ให้ใครว่าได้ว่าขี้เกียจอยู่ไปวันๆ มีอาชีพเสริมที่รักที่ไม่กระทบงานประจำและสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำพอควรพร้อมเก็บเกี่ยวความสุขได้ทุกครั้ง มีหน้าที่คุณพ่อของลูกสาวแสนซนสองคนที่กำลังเริ่งเรียนรู้ชีวิตในชั้นอนุบาล อนาคตมีเส้นทางที่วาดไว้ 2-3 ทาง ส่วนโปรเจคอนาคตก็มีอีกหลายสิบเรื่องให้เลือกทำ ขึ้นอยู่กับช่วงเวลา ความอยาก ตามสิ่งปลุกเร้า และตามโชคชะตาพาไป แต่สิ่งหนึ่งที่คิดไว้นานแล้ว คิดไว้หลายตลบ ไม่เคยเล่าให้ใครฟังที่ไหน วันนี้มีโอกาสได้เปิดเผยในแชร์เป็นที่แรก คือเรื่อง LESS Project

 

    เกริ่นก่อนนิดนึงว่า ที่มาของโปรเจคนี้มาจากไหน มันเกิดจากที่ตนเองนั่งคิดว่า ชีวิตนี้ สุดๆ แล้ว ความสุข และ อนาคตในชีวิตของเราคืออะไร คืออะไร คืออะไร คืออะไร ถ้ามีให้เลือกสัก 4 อย่าง 1. มีเงินทอง 2. มีงานดี 3. มีชื่อเสียง/เกียรติ 4. ได้ทำและอยู่กับสิ่งที่รัก

 

     คนทั่วไปไม่แน่ใจว่าจะเลือกอะไรก่อน อาจจะเป็นข้อ 1 หรือ ข้อ 2 แต่หากลองใคร่ครวญให้ดี ตนเองคิดว่าการเรียงลำดับ ว่าเลือกทำอะไร แล้วมันเป็นเหตุและผล มีความเชื่อมโยงกันมากที่สุด ที่จะสำเร็จ เสร็จทุกข้อ คือ 4 > 2 > 3 >1 

 

      งงมั้ยครับ ว่าทำไมถึงพยายามเลือกข้อ 4 คือการได้ทำและอยู่กับสิ่งที่รัก ก่อนจะเลือกตั้งใจทำงานหรือเลือกเงินทอง เพราะตนเองคิดว่า หากเราจะใช้ชีวิตอยู่ในโลกอันแสนสั้นนี้โดยที่ทำงาน เพื่อหาเงิน หรือ งานที่ได้ชื่อเสียงแล้วมันไม่มีความสุข หรือห่างไกลจากตัวตนของเรา ก็ช่างน่าสงสารตัวเองเสียเหลือเกิน ที่กว่าจะมีความสุขได้อย่างแท้จริง ก็ต้องรอถึงบั้นปลายชีวิต หรือ วัยเกษียณเลยหรือไร

 

      นอกจากนี้ ทางลัดง่ายๆ ที่บางคนสามารถทำได้คือ หันกลับมารัก มาชอบงานที่ทำงานเสียเลย ถ้าจริตของตัวเองไม่ได้ห่างไกลจากลักษณะงานที่ทำอยู่แล้ว ก็คงทำได้ไม่ยาก หรือ อีกวิธี คือ มองหาสิ่งดีๆ ในงาน แล้วปรับ เปลี่ยนสไตล์การทำงานที่สะท้อนความเป็นตัวเอง แล้วทำมันให้ดี ให้เริ่ด จนหัวหน้าและองค์กรยอมรับ ในสไตล์การทำงานแบบเราเอง แบบนี้ก็เวิร์คไปอีกแบบเหมือนกัน

 

     สรุป ชีวิตคนเราต้องการอะไร เงิน ได้มาก็ใช้ กิน ขี้หมดไป งานดี ผลงานเด่น พอลาออกคนอื่นก็มาทำแทนได้ ชื่อเสียง พอตายไปก็เอาไปไม่ได้ อ้อ แต่ผลงานและความดีน่าจะยังพอเหลืออยู่ ให้คนรุ่นหลังได้ชื่นชมบ้าง (แค่นั้นหรอ) ถ้าผลงานดีหน่อย ก็ได้ใช้ประโยชน์บ้าง

 

      ดังนั้น สุดท้ายปลายทางคืออะไร ตอนเราเกษียณ หรือ ก่อนเราตาย เราเอาอะไรไปได้บ้าง ไม่สิ เราได้สร้างอะไรไว้บ้าง....นี่คือสิ่งที่ตนเองคิดบ่อยๆ คิดไปเรื่อยๆ คิดสนุกๆ แบบมีทางออก มีทางจบเป็นครั้งๆ ไป

 

     เราตกผลึกได้อย่างนึง เมื่อเรามีลูก เราอยากจะสร้างคนคนหนึ่ง ให้เป็นแสงส่องทาง ให้เป็นเทียนแห่งความอบอุ่นให้แก่คนรอบข้างและสังคมต่อไปได้อีกรุ่นหนึ่ง ให้เค้าได้เป็นจักรกลสำคัญในการเปลี่ยนโลกไปในทางที่ดี และสร้างความสุข สร้างแรงบันดาลใจให้แก่คนที่พบเจอเค้าในอนาคต

 

     นี่แหละ ที่มาของ LEASS Project - Leadership English and Science Studio Project ที่ตนเองใฝ่ฝัน หล่อหลอม และพยายามสร้างให้เด็กน้อยตั้งแต่วันที่เค้าเกิดมาจนถึงอนาคตวันหนึ่งอันใกล้ ที่เค้าพร้อมจะฉายแสงให้สังคมได้มองเห็นถึงความสุข ความดี และความสามารถของมนุษย์ตัวน้อย ที่สามารถยืนหยัดในสังคมได้อย่างเต็มภาคภูมิ ให้โลกได้รู้จักเค้าว่าเค้าคือคนที่มีคุณค่าและคุณภาพ และให้เค้าได้รับรู้ ว่าพ่อและแม่ตั้งใจใส่ความมีคุณค่าของมนุษย์ลงไปในตัวของพวกเค้าตลอดมา

 

     หากเราจะสามารถดูแล หล่อหลอม และสร้างสรรค์เด็กคนนึงได้แค่เพียง 10 ปี แล้วหลังจากนั้น เค้าก็จะหลุดออกจากความเป็นของของเราเพื่อไปค้นหาเส้นทางของตัวเอง ดังนั้น จะรออะไร ถึงเวลาแล้วที่เราจะทุ่มเท ตั้งใจ และลงทุนกับเวลาคุณภาพและเวลาที่มีคุณค่ากับเค้าให้เต็มที่ เพื่อรอดูดอกผลที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้อย่างเต็มภาคภูมิ ได้ตายตาหลับไปตลอดกาล เป็นดวงวิญญาณที่มีความสุขอีกดวงหนึ่ง

 

      จบบทนำและที่มาไว้เท่านี้ก่อนครับ

 

       คำคมประจำบันทึก: หากความคิดเป็นนวัตกรรมที่จดลิกขสิทธิ์หรือสิทธิบัตรกันง่ายๆ ตนเองคงยื่นขอได้หลายเรื่อง

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

หมวดหมู่บันทึก: ประวัติศาสตร์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 23 ตุลาคม 2562 17:50 แก้ไข: 24 ตุลาคม 2562 23:24 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
เป็นคนแรกที่ให้กำลังใจ
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น
คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น