นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ใยมะพร้าวน้องใยไหม
Ico64
พิสิฐ์พงษ์ หมื่นประเสริฐดี
นักวิทยาศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 6 · ผู้ติดตาม: 10

อ่าน: 1498
ความเห็น: 5

น้องแก้มหอม...บันทึกรักวันที่ 40

         วันแรก...ที่หนูเกิดมาน้ำหนักแค่สองพันห้า ตัวเล็กแต่แข็งแรงมาก ร้องเสียงดัง พ่อเจอหนูครั้งแรกหน้าห้องผ่าตัด พี่จูน พยาบาลที่สนิทกันอุ้มหนูมาส่งให้พ่อ หนูลืมตาขึ้นมามองพ่อด้วย คงเพราะเพิ่งถูกตีให้ร้องมาจากในห้องคลอด หนูเลยตื่นเต็มตา โชว์ตาดำเต็มใสให้พ่อดีใจ แต่หลังจากวันนั้น ลูกก็หลับตานอนตลอดมาอีกหลายวัน

 

 

          คืนแรก...ที่พ่อนอนเฝ้าหนู ลูกตื่นนอนทุกๆ 2 ชั่วโมง กินนม ฉี่ และร้องไม่มีสาเหตุ เป็นวันแรกที่พ่อได้ทำหน้าที่เลี้ยงทารกจริงๆ คือ ไม่ได้นอนเต็มตื่นเลยมาจนถึงวันนี้ ในคืนแรกตอนตี 2 นั้น พ่อสะดุ้งผวาตื่นเพราะเสียงร้องของลูกบวกกับเสียงเรียกจากแม่มัน ให้ช่วยดูลูกด้วย เพราะแม่ยังลุกไม่ไหว พ่อตื่นมาแบบตกใจ แบบสติแตกทำอะไรไม่ถูก อุ้มก็ยังไม่กล้าอุ้ม กลัวไปหมด เดินเข้าห้องน้ำอย่างไม่มีสติเพื่อรองน้ำอุ่นนั้น น้ำตาพ่อไหลออกมาเล็กๆ โดยไม่ตั้งใจ เป็นน้ำตาแห่งความเหนื่อย กังวล และกลัว เป็นความกลัวว่าเราจะสามารถรับผิดชอบหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่แบบนี้ได้อย่างไร ตอนนั้นพ่อแวบคิดถึงแม่หรือย่าของลูกด้วย

 

       แต่หลังจากปาดน้ำตาในคืนนั้นแล้ว พ่อก็ไม่เคยต้องเสียใจ หรือ กลัวอะไรอีกเลย เพราะตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา พ่อก็ค่อยๆ เรียนรู้การเลี้ยงลูกทุกวันทุกวัน ลูกเองก็ค่อยๆ มีพัฒนาการดีขึ้นทุกวันๆ เราได้เรียนรู้กันและกันจนเกิดเป็นความสุขที่ไม่เคยเหนื่อยใจอีกเลย แม้จะเหนื่อยกายบ้าง แต่ร่างกายมนุษย์ก็น่าอัศจรรย์ ที่สามารถปรับเปลี่ยนให้เรานอนน้อยลงได้ โดยไม่มีที่ท่าว่าจะทรุดโทรมอะไรเลย

 

 

       วันที่หนูอายุ 5 วัน...เป็นวันที่น้ำหนักหนูลดลงต่ำที่สุด คือสองพันสองร้อยเก้าสิบ แต่หลังจากนั้น น้ำหนักของหนูก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้นมา พร้อมกับความคลายกังวลของพ่อแม่ ป้า ตา ยายที่เฝ้าดูหนูอยู่ทุกวันคืน

 

       เจ็ดวันผ่านไป...สายสะดือของลูกก็แห้งหลุดออกโดยง่าย จากที่พ่อและแม่คอยดูแลเช็ดสะดือลูกตลอดเพื่อไม่ให้ติดเชื้อ ช่วงนี้เราเริ่มเลี้ยงลูกได้คล่องขึ้น แต่ก็เหนื่อยใจเล็กๆ ที่ความเชื่อโบราณของยาย กับ วิธีการเลี้ยงเด็กที่คุณหมอแนะนำ และคำแนะนำจากผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์นั้นแตกต่างกันออกไป ทำให้พ่อกับแม่ต้องตัดสินใจหนักทุกครั้งที่จะเลือกทำหรือไม่ทำอะไรกับทารกน้อยๆ คนนี้ แต่เราก็เชื่อว่าทุกอย่างไม่มีกฏตายตัว เด็กแต่ละคนก็จะถูกเลี้ยงมาไม่เหมือนกัน แต่เราจะเลี้ยงลูกให้ดีที่สุด บนพื้นฐานของวิทยาศาสตร์และความมีเหตุและผล ซึ่งอย่างหนึ่งที่พ่อมีและพยายามสอนลูกตั้งแต่วันนี้ถึงอนาคต คือ ความมีวินัย เหมือนอย่างที่พี่โอ๋คอยบอกเสมอในบันทึกการเลี้ยงลูก ว่าคนที่เลี้ยงลูก จะต้องเป็นคนเข้มแข็ง มีวินัยในการเลี้ยงดู เพื่อให้ลูกโตขึ้นมาอย่างมีวินัยและความรับผิดชอบด้วยครับลูก

 

 

     วันที่ 8 ของการลืมตาขึ้นมาดูโลก...หนูสามารถอาบน้ำได้โดยไม่ร้องไห้อีกแล้ว พ่อใจชื้นขึ้นมาก เพราะหนูร้องไห้เวลาอาบน้ำมาตลอด 7 วัน แต่วันนี้ลูกเริ่มรู้จักและปรับตัวเข้ากับโลกได้อีกเรื่องหนึ่งแล้ว ส่วนการร้องไห้จากการที่พ่อต้องนวดคลายเส้นปรับสมดุลให้หนูทุกวันนั้น ลูกก็ยังคงร้องไห้จ้าเช่นเดิม จนเดือนครบเดือนนู้นแหละ

       สองสัปดาห์ผ่านไป...พ่อสามารถทำทุกอย่างได้ดีและด้วยความมั่นใจมากขึ้น ทั้งการอุ้มลูก การอาบน้ำ การให้นมและเรอนม การกล่อมนอน การเช็ดขี้เช็ดเยี่ยว การซักผ้าอ้อมวันละตระกร้าใหญ่ การล้างขวดนมฆ่าเชื้อทุกเช้าเย็น รวมไปถึงการทำข้าวปลาอาหารบำรุงแม่ และแบ่งเบางานบ้านจากคุณแม่ด้วย

 

        เมื่อครบสามสัปดาห์...พ่อเองก็หมดเวลาในการลาเพื่อดูแลลูกและแม่ของลูกแล้ว การกลับไปทำงานไม่มีอะไรพิเศษ เพราะช่วงที่ลาหยุดพ่อก็เข้ามาทำงานบ้างอยู่แล้ว ช่วงสัปดาห์นี้เอง ที่ลูกสามารถลืมตามองซ้ายขวาดูสิ่งต่างๆ ได้อย่างดี สามารถโฟกัสและมองตามสิ่งเคลื่อนไหวได้ โดยเฉพาะหน้าพ่อและแม่ ตอนนี้ตาลูกไม่ลอยเหมือนก่อนหน้านี้แล้วล่ะ ความน่ารักของลูกเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัวเลย อาการติดเต้าก็ไม่มี ติดขวดก็ไม่มี ลูกเก่งมากที่สามารถกินนมได้จากทั้ง 2 อย่างได้ดี ถือว่าเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายกว่าที่คิดทีเดียว

 

 

     1 เดือน...พ่อยังคงดูแลสุขภาพร่างกายของลูก และดูแลสุขภาพจิตใจของแม่ลูกเหมือนที่เคยทำมา เพราะผู้ใหญ่หลายท่าน ท่านแนะนำให้ดูแลสภาพจิตใจของคุณแม่อย่างดีไปพร้อมกันด้วย เพราะช่วงของการมีลูกใหม่ๆ แบบนี้ คุณแม่จะพักผ่อนน้อย มีความเครียด ความกังวล และเหนื่อยกายมากเป็นพิเศษ ถ้าแม่แย่ ลูกที่ต้องดื่มนมจากแม่ก็อาจจะแย่ไปด้วย ดังนั้น การต้องตื่นมาช่วยดูลูกตอนดึกๆ ทุก 1 หรือ 2 ชั่วโมงที่ลูกกวน หิว ฉี่ จึงเป็นอีกอย่างที่พ่อเต็มใจทำ แต่เชื่อมั้ย ว่าการที่อดหลับอดนอนแบบนี้มาเป็นแรมเดือน ไม่สามารถทำอะไรพ่อได้เลยสักนิด พ่อยังคงแข็งแรง สดชื่นแจ่มใสทุกวันที่ไปทำงาน เพราะลูกไงที่เป็นแหล่งพลังให้พ่อไม่เหนื่อยและมีเรี่ยวแรงเสมอ เพียงแค่กลับบ้านมาเจอเจ้าตัวน้อยนอนหลับพริ้ม หรือบิดขี้เกียจ หรือทำท่าแปลกๆ ให้หัวเราะ เท่านี้ก็สุขใจมากแล้ว [ภาพประกอบ ท่านซุปเปอร์แมน-ท่าท้าวคางนอน-ท่านอนครุ่นคิด]

 

 

       ณ วันนี้ ลูกอายุ 40 วันแล้ว...น้ำหนักลูกขึ้นมาเป็นสามโลห้าแล้ว สิ่งที่พ่อดีใจคือลูกยังไม่เคยมีอาการป่วยหรือเป็นหวัดอะไรเลย ตอนนี้ลูกเริ่มชันคอขึ้นมาได้แล้ว นอนคว่ำก็ได้ หงายก็ได้ ใช้มือคว้าจับสิ่งของได้บ้างแล้ว ประสาทสัมพัสทั้ง 5 มาครบสมบูรณ์ โดยเฉพาะการฟัง ที่ลูกจะหูไวมากๆ ทำให้พ่อเองเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิตในบ้านให้เบา ให้นิ่มนวล ให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไม่ให้ลูกตกใจตื่น ช่วงเย็นๆ เราก็จะนั่งเล่นในสวนกันบ่อย เพื่อฝึกพัฒนาการของลูก และให้ลูกเล่นจนเหนื่อยด้วย เพื่อจะสามารถหลับได้ลึกในช่วงค่ำ แต่ก็ยังไม่สำเร็จเท่าใดนัก เพราะลูกยังคงกวนช่วงหัวค่ำอยู่เหมือนเดิม แต่ละหลับลึกหลังเที่ยงคืนไปแล้ว ซึ่งพ่อหวังว่าลูกจะสามารถปรับตัวให้เข้ากับโลกใบนี้ได้ในไม่นาน พร้อมกับเติบโตขึ้นมาอย่างมีพัฒนาการ และน่ารักสมวัย สมกับที่พ่อตั้งใจ พยายามสร้างวินัย แต่จะไม่ฝากความหวังหนักๆ อะไรให้ลูกต้องรับผิดชอบ แค่ลูกเติบโตเป็นเด็กธรรมดาๆ ที่เป็นคนดี มีความรับผิดชอบ มีเหตุและผลในการใช้ชีวิตไปจนโต แค่นี้ก็พอแล้ว

      พ่อรักลูกครับ...น้องแก้มหอม ด.ญ.ปวรกมล หมื่นประเสริฐดี

...ตัวจิ๋วของพ่อ

 

คติประจำบันทึก: "นบ้านจริงๆ ไม่เคยมีที่สิ้นสุด และเวลาที่ให้กับลูก ก็ไม่เคยมีพอจริงๆ" นี่คือสิ่งที่ได้รับรู้ในช่วงการลาอยู่บ้านเพื่อดูแลภรรยาหลังคลอด

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 12 เมษายน 2558 14:17 แก้ไข: 12 เมษายน 2558 18:53 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 MK, Ico24 Monly, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

บันทึกนี้จะมีค่ามากสำหรับหนูแก้มหอมนะคะ

น่ารักจังเลย คุณพ่อคนนี้ เป็นบันทึกที่มีค่ามาก และขอให้เก็บเรื่องราวเป็นตอน ๆ มาบอกเล่าต่อนะค่ะ ซึ่งจะมีค่าเพิ่ม ๆๆๆ ต่อไปในอนาคต จนหนูโตเข้า ร.ร คุณพ่อก็จะมีเรื่องราวมากมาย .... น่ารักมาก ๆ

บอกเล่าเรื่องราวแต่หนหลังนานวันกลับมาอ่านเมื่อยามแกเฒ่า ฮิ

น่ารักจังค่ะ

เด็ก จะฟอร์มนิสัยใจคอในช่วง 7 ขวบแรก ....

ดูแลเธอให้อ่อนหวาน นุ่มนวลเหมือนแม่นะคะ

บอกเธอว่า ... ขี้งอน...อย่าเอามา

อิ...อิ...

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.234.214.179
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ