นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ใยมะพร้าวน้องใยไหม
Ico64
พิสิฐ์พงษ์ หมื่นประเสริฐดี
นักวิทยาศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 6 · ผู้ติดตาม: 10

อ่าน: 1051
ความเห็น: 5

มาราชการ กทม. และ กลับบ้านมาหาแม่

       ใยมะพร้าวทำงานและอาศัยอยู่ที่ปัตตานี พ่ออยู่ที่กระบี่ ส่วนแม่อยู่ที่กรุงเทพฯ ดังนั้น วันนี้เรามาราชการที่กรุงเทพฯ เลยได้โอกาสกลับบ้านมาหาแม่ด้วย ซึ่งก็ใช้โอกาสแบบนี้เกือบทุกปี ถือว่าเป็นสวัสดิการที่มหาวิทยาลัยสนับสนุนให้บุคลลากรรักครอบครัว และได้กลับมาเยี่ยมบ้านเป็นประจำ อิอิ

 

      ตอนนี้เราอยู่กรุงเทพฯแล้ว ได้นั่งพักหายเหนื่อย ก็เลยจับปากกานั่งเขียนบันทึกสักหน่อย เพราะสัปดาห์ที่ผ่านมา เขียนบันทึกได้เพียงหนึ่งเดียว ไม่ได้จะแก้ตัว แต่สมองและหัวใจเรามวนไปด้วยงาน ทั้งค่ายสอนเสริมครู งานวิเคราะห์ในห้องแลบ งานเอกสารฝึกงานอาเซียน และที่สำคัญ การเตรีบมตัวเพื่อมานำเสนอผลงานไคเซ็นที่กรุงเทพฯ นี้เอง ทำให้ไม่อยากเขียนบันทึกเลยสักเรื่องขอสารภาพ เพราะบันทึกของใยมะพร้าวเอง เรื่องอารมณ์และจิตใจเป็นสิ่งผลักดันที่ใหญ่ที่สุด ที่ทำให้เขียนบันทึกได้ในแต่ละวัน อิอิ ยังไงก็แก้ตัวอ่ะโน๊ะ

 

        บันทึกนี้เรามีรมณ์' แล้ว หายเหนื่อยจากการเดินทางแล้ว ขอเล่าเรื่องการเดินทางที่อยากเล่าสักหน่อยแล้วกัน

 

       เช้านี้เราออกจากบ้านสายหน่อย คือเกือบเก้าโมง ขับรถมาเองจากปัตตานีมาถึงหาดใหญ่ เจอรถที่ขับเร็วและเสียมารยาทเยอะ แต่เราก็ใจเย็น เหยียบมาด้วยความระมัดระวัง เมื่อมาถึงหาดใหญ่ ก็แวะไปรับ iPhone4s เครื่องใหม่ที่ exchange เอาไว้ที่ iService หน้า รร.ญว หลังจากจอแตกละเอียดเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว และคุณมารุแอ๊ะจ่ายค่าเปลี่ยนเครื่องใหม่ไป ๘,๒๐๐ บาท

 

       เมื่อรับมือถือเสร็จ ก็รีบขับรถไปบ้านท้าวต่อเลย เพราะท้าวคนฮาม ใจดีมาก รับฝากรถเราไว้ที่บ้านระหว่างเราไปราชการกรุงเทพ แถมมาส่งเรากับคุณมารุแอ๊ะที่สนามบิน แถมยังให้ของฝากมาให้คุณแม่เราด้วย ต้องแสดงความขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

 

      เมื่อขึ้นเครื่องบินสายการบินนกแอร์ ซึ่งมีน้องใบไม้หลากสีอีกคนมาด้วย (เพราะเราต้องนำเสนองานด้วยกันสองคน) น้องขึ้นเครื่องครั้งแรก เราเลยจับให้นั่งเดี่ยวริมหน้าต่าง เห็นบอกว่าตื่นเต้นดี แต่ไม่เมาเครื่องนะ

 

      เหตุการณ์ต่างๆ กำลังจะผ่านไปได้ดี แต่ปรากฏว่ามีกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่งเสียงดังเดินขึ้นเครื่องตามมา และมีหนึ่งคนนั่งข้างเราด้วย คนในกลุ่มยังคงเอะอะเฮฮากันไม่หยุดจนเครื่อง take off ซึ่งเรารู้สึกได้ทันทีว่าเค้าดื่มสุรากันมา เพราะมีกลิ่นแอลกอฮอล์หึ่งเชียว ทั้งนี้ ระหว่างการบิน ก็มีการสะกิดแกล้งเพื่อนเป็นระยะ ทำให้เราอดคิดเสียไม่ได้ สายการบินไม่มีกฏเรื่องการดื่มสุราของผู้โดยสารโน๊ะ คงมีเพียงห้ามกัปตันดื่มก่อนการเดินทาง (กี่ชั่วโมง ??) เท่านั้นเอง

 

      เมื่อมาถึงกรุงเทพฯ ตนเองกับคุณมารุแอ๊ะตัดสินใจนั่งรถ Shuttle bus (ออกทุกครึ่งชั่วโมง) จากดอนเมืองมายังสุวรรณภูมิ แต่ทอก. มีการเปลี่ยนระเบียบนิดหน่อยตรงที่ว่า ผู้โดยสารที่ไม่ได้ไปนั่งเครื่องต่อที่สุวรรณภูมิ จะต้องรอให้ผู้โดยสารต่อสนามบินขึ้นก่อน หากมีที่ว่าง แล้วค่อยขึ้นได้ (แต่เราก็ได้ขึ้น)

 

     ที่เราต้องขึ้น Shuttle bus เพราะบ้านแม่อยู่ใกล้สนามบินสุวรรณภูมิ แถวลาดกระบัง มานั่งแทกซี่ต่ออีกนิดเดียวก็ถึงบ้าน ดีกว่านั่งแทกซี่ฝ่ารถติดมาตั้งแต่ดอนเมือง

 

     ตอนนี้เรามาถึงบ้านแล้ว ได้กินอาหารฝีมือแม่แล้ว แล้วก็กอดแม่แล้ว เลยเก็บภาพถ่ายมาฝากพี่โอ๋ด้วย ให้ได้รู้จักแม่เราเสียที อิอิ ถ่ายแบบไม่ต้องแต่งหน้าตากันเลยทีเดียว 555

 

      หลังเขียนบันทึกเสร็จ จะต้องแก้ไขไฟล์นำเสนอ และซ้อมต่อ บันทึกคราวหน้า ค่อยมาบอกเรื่องราวของการเตรียมตัวนำเสนอผลงานไคเซ็นแล้วกันครับ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 26 เมษายน 2557 19:30 แก้ไข: 26 เมษายน 2557 19:30 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สวัสดีค่ะคุณแม่น้อง 2 ใย เป็นพี่ทำงาน ม.อ. วข. หาดใหญ่ รู้จักน้องผ่านการเขียนบันทึกค่ะ ยังไม่เคยเจอตัวเป็น ๆ ค่ะ

ลุง ป้า น้า อา ไม่เคยเห็นหน้าน้อง 2 ใย แต่พี่มอนลี่เห็นตัวเป็น ๆ แล้ว ทั้งคู่ค่ะ ทั้งมารุเอ๊ะ กะ น้อง 2 ใย

เห็นด้วยในประเด็นเรื่องกฎระเบียบที่ต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัดและจริงจัง ผู้โดยสารบางคนอาจจะส่งผลต่อความปลอดภัยของการเดินทางได้

แต่บ้านเรามันประเภท คนที่เสียงดังคือคนมีตังค์ซะงั้น

อิอิอิ

เราเอง

อ้อ ลืมไปครับ คนอีกประเภทที่เสียงดัง คือ

คนที่ไม่รู้จักพ่อตัวเอง

ต้องถามว่า

มึงรู้มั๊ยกูลูกใคร

อิอิอิ

เราเอง

ฝากสวัสดีคุณแม่ด้วยค่ะ ท่าทางคุณแม่คงคิดถึงน้อง ใยมะพร้าวน้องใยไหม ไม่น้อยเลย ท่านี้น่ารักจังเลยค่ะ ดูแล้วได้ยิ้มมานั่งเขียนความเห็นเนี่ยค่ะ

ขอให้การนำเสนอผ่านไปด้วยดีนะคะ Break a leg! (เป็นแสลงที่เลขาฯภาคที่ออสเตรเลียบอกพี่โอ๋ในวันที่จะนำเสนองานที่ภาควิชาฯ เล่นเอางงว่าทำไมอวยพรแปลกๆ แต่เป็นคำอวยพรให้ผ่านฉลุย อะไรแบบนั้นน่ะค่ะ)

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.233.224.8
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ