นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1380
ความเห็น: 4

เราอยากได้เวลาจากคนรัก หรืออยากได้เงินจากคนรัก...กันแน่

เป็นเรื่องจริง ที่การทำงานหนัก จะทำให้เรามีเงินทองไว้ใช้ในครอบครัว และได้รับความสุขจากสิ่งที่ซื้อหาได้ ยกเว้นเวลา ยกเว้นความอุ่นใจ ยกเว้นเสียงหัวเราะในบ้าน ยกเว้นความสุขจากการได้พูดคุยหยอกล้อและทำกิจกรรมร่วมกันในบ้าน ที่เราไม่สามารถใช้เงินทองซื้อหามาให้คนที่้บานได้

         เดือนนี้เป็นเดือนที่วุ่นวาย งานมากมายก่ายกอง เป็นช่วง Peak สุดๆ ของตนเองในปีนี้ เหนื่อยแต่ก็ยังทำงานอยู่ทุกวัน เหนื่อยกายนอนก็หาย ส่วนเหนื่อยใจก็ต้องรีบบอกตัวเองให้ฟื้นคืนมาให้เร็วที่สุด

 

        แต่ความวุ่นวาย งานมากมายก่ายกองที่ตนเองทำ ก็อาจยังเทียบไม่ได้กับที่หลายคนทำอยู่ เห็นหลายคนยังต้องออกไปทำงานเสาร์อาทิตย์ที่ออฟฟิตบ้าง ทำงานจนดึกดื่นบ้าง ไปไหนต่อไหนไกลๆ บ้าง ดูน่าสนุก แต่ก็น่าเห็นใจไปด้วย

 

         ส่วนการทำงานจนค่ำ ก็มีแตกต่างกัน บางคนอาจทำงานจนดึกเพราะจัดระเบียบงานไม่ได้ แต่บางคนอยู๋ดึกเพราะงานเยอะเกินกว่าที่จะทำเสร็จในเวลาห้าโมงเย็นจริงๆ

 

         หมอที่ตนเองรู้จัก เปิดคลีนิกหลังเวลาเลิกงาน ตั้งแต่หกโมงถึงห้าทุ่มเที่ยงคืน เจ้าของร้านค้าใหญ่ที่มีลูกค้าเข้าออกตลอดวัน ก็ต้องนั่งเฝ้าร้านตั้งแต่เช้าถึงทุ่มสองทุ่ม ไม่รวมเวลาเช็คสต๊อก สรุปยอดหลังปิดร้าน (ให้ลูกน้องทำไม่ได้ กลัวโกงอีก) ผู้บริหารหลายท่านก็งานเยอะ แถมต้องประชุมเช้า เย็น บางวันอาจยาวไปจนถึงค่ำ นอกจากนี้ก็ยังต้องเดินทางไปราชการไม่เว้นแต่ละสัปดาห์ ยังไม่รวมการที่ต้องไปเป็นประธานพิธีเปิดงาน ปิดงาน งานแต่ง งานศพ งานบุญ งานบวช ถูกเชิญไปหมด

 

        นี่แหละที่เค้าเรียกว่าคนเก่ง คนขยัน

 

         ทำงานดี ทำงานเก่ง เป็นผู้นำ สิ่งตอบแทนย่อมตามมาไม่ขาดสาย ทั้งความประสบความสำเร็จในการทำงาน การยอมรับจากสังคม การมีหน้ามีตา มีอำนาจบุญบารมี และที่สำคัญ ย่อมมีทรัพสินเงินทอง เพียบพร้อม ไม่ขาดมือ

 

         แต่ธรรมดาของโลก ทุกสิ่งย่อมมีผลดีผลเสีย เหรียญย่อมมีสองด้านเสมอ สิ่งต่างๆ เหล่านี้ อาจต้องแลกกับกำลังแรงกาย แรงสมอง และเวลาส่วนตัว หรือ ส่วนครอบครัว...ในทุกวัน

 

        ตนเองทำงานที่ ม.อ. ทั้งในส่วนศูนย์เครื่องมือกลาง และ หน่วยบริการวิชาการของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เรื่องศูนย์เครื่องมือกลางก็ขยับไปตามวาระ ส่วนงานโครงการบริการวิชาการนี่รัดตัวขึ้นทุกวันๆ หัวหน้าชอบใจ ทำงานดี ขยันขันแข็ง ขั้นเงินเดือนขึ้นกลุ่ม top เหมือนจะมีความสุข แต่สุดท้ายก็ต้องแลกกับหลายอย่าง ที่มันหดหายไป ไม่อาจเรียกคืนมา

 

       ส่วน เสาร์ อาทิตย์ ตนเองมีงานสอนต่อที่บ้าน เป็นเด็กๆ ที่อยากเรียนเคมีให้เก่งขึ้น อยากสอบโอลิมปิกวิชาการให้ได้ อยากสอบเข้ามหาวิทยาลัยในคณะที่ต้องการ ตนเองทำหน้าที่พล่ำสอนเด็กๆ เหล่านี้ให้ไปสู่ฝัน เราทำงานเหมือนที่ทำงาน คือเช้าจรดเย็น ยังดีที่ยังทำงานที่บ้าน ที่สำคัญ เป็นงานที่เรารักเสียด้วย มันเลยไม่เหนื่อยเท่าไหร่

 

      แต่สัปดาห์ล่าสุด ต้องไปจัดประชุมต่างจังหวัด ต้องทำกิจกรรม ม.อ.วิชาการและวันวิทยาศาสตร์ ต้องไปจัดนิทรรศการนอกสถานที่ ต้องเคลียร์หลายโครงการที่มีในมือเพราะใกล้เวลาสิ้นงบ งานยุ่งเต็มมือไปหมด (แต่ก็ยังมานั่งเขียนแชร์อยู๋ได้) จนรู้สึกไปเองว่า เรามีเวลาให้คนที่บ้าน ให้ครอบครัว หรือให้สิ่งที่ตนเองอยากทำในวันว่าง....น้อยลงไปไหม

 

       หลายวันมานี้ เวลาได้เงินมาเป็นก้อน มาเป็นรอบ ตนเองจะยื่นให้คนที่บ้านตลอด เธอรับไป วางไว้ข้างโซฟา และดูทีวีต่อ ไม่ได้ดีใจอะไรที่เราให้เงินกับเธอ จนตนเองรู้สึกสำนึกได้ว่า เราทำงานหนักไปมั้ย เรามีเวลาให้คนที่เรารัก หรือ สิ่งที่เรารักน้อยไปมั้ย

 

         บางครั้ง บางคนอาจบอกกับตัวเองว่า งานที่ทำคือสิ่งที่รัก...อาจเป็นเรื่องจริง หรือเป็นการหลอกตัวเอง ลองทบทวนดู

 

         บางคนบอกว่าทำงานหนักเพื่อให้ได้เงินมาจุนเจือครอบครัว ทำงานหนักเพื่อครอบครัวมีความสุข แน่ใจหรือ ว่าเป้าหมายสายตาเรามองที่ครอบครัวเป็นหลัก ไม่ได้มองที่ความสุขของตนเองที่ได้รับการยอมรับจากที่ทำงาน จากสังคม

 

        สรุปว่า เมื่อเรากลับมาจากทำงานข้างนอกหลายวัน เงินไม่ได้เป็นสิ่งที่คนที่บ้านเรารอคอย เค้ารอตัวเรามากกว่า เค้ารอเวลาที่จะกลับมานั่งอยู่ด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ได้ไปชอปปิ้งด้วยกัน...มากกว่า

 

      เป็นเรื่องจริง ที่การทำงานหนัก จะทำให้เรามีเงินทองไว้ใช้ในครอบครัว และได้รับความสุขจากสิ่งที่ซื้อหาได้ ยกเว้นเวลา ยกเว้นความอุ่นใจ ยกเว้นเสียงหัวเราะในบ้าน ยกเว้นความสุขจากการได้พูดคุยหยอกล้อและทำกิจกรรมร่วมกันในบ้าน ที่เราไม่สามารถใช้เงินทองซื้อหามาให้คนที่้บานได้

 

 สรุปว่า "คนที่รักเรา ต้องการเวลาจากเรา หรือ ต้องการเงินจากเรา กันแน่"

 

       ไม่แน่ใจ ว่ามีใครจะเอาเรื่องนี้ไปเปรียบเทียบกับการ "เลือก" ว่าจะเอาเวลาวันละ 1 ชั่วโมงมาเขียนบันทึกดี หรือ จะเอาไปใช้กับคนรักดี หรือ ทำกิจกรรมกับลูกที่บ้านดี หรือ ทำสิ่งอื่นที่รักมากกว่าการเขียนบันทึกดี ไม่มีใครตัดสินแทนใครได้ แต่เมื่อเราเลือกและตัดสินใจแล้ว เชื่อว่าทุกคนย่อมพร้อมจะรับผลจากการตัดสินใจนั้นอยู๋แล้ว...แล้วมาออกเรื่องนี้ได้ยังไงเนี้ย

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 22 สิงหาคม 2556 19:43 แก้ไข: 22 สิงหาคม 2556 20:00 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 ServiceMan, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ท้าว..อยากให้คนรัก..และคนไม่รัก..เขียนแชร์ คร้า!

เอิ๊ก เอิ๊ก

ชีวิตก็ต้องเลี้ยงบอล 3 ลูกให้ดี ต้องคุยเพื่อหาจุดที่เหมาะสมครับ

คุยกับหัวหน้าด้วยหากจำเป็นครับ

555 เราเป็นแบบของเๆ เรา

เราทำตามแบบของๆ เรา

เราทำๆๆๆๆ แต่งานๆๆๆ

แบบนี้ๆๆๆ จนเขาคุ้นชิน

เรา เลยหยุดเป็นช่วงๆ เพื่อไม่ให้เป็นหลินฮุ้ย

ทางสายกลางครับ

มากไปก็ไม่ดี

น้อยไปก็ไม่ดี

พบกันครึ่งทาง

บันทึกด้วยใจ คือบันทึกที่มีคุณภาพที่สุดแล้วครับ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.236.35.159
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ