เชิญชวนร่วมเขียนเรื่องราวความสุขของท่าน ผ่าน Share.psu.ac.th โดยใส่คำสำคัญ PSU.QWL
อ่าน: 17165
ความเห็น: 23

ความสุขของกะทิ

ความสุขแบ่งปันกันได้

จากที่ตัวผู้เขียนบล็อกได้อ่านวรรณกรรมชิ้นนี้  ความรู้สึกส่วนตัวที่มีนะคะ ชอบหนังสือเล่มนี้มาก  เป็นเรื่องสั้นที่ใช้ภาษาที่เข้าใจได้ไม่ยาก อ่านง่าย  แล้วยังนึกภาพตามได้ง่ายด้วย (โดยปกติเวลาอ่านหนังสือแล้วชอบนึกภาพเคลื่อนไหวประกอบ) อ่านแล้วรู้สึกอยากอ่านต่อไปเรื่อย ๆ น่าแปลกใจที่ผู้เขียนไม่ได้ใช้ฉากที่อลังการ คำพูดที่หรูหรา หรืออะไรเลย  เพียงคำพูดง่าย ๆ อ่านแล้วเข้าใจก็สามารถทำให้ผู้อ่านคล้อยตามได้ บรรยายจนเห็นภาพเป็นบ้านริมคลอง บ้านชายทะเล และบ้านกลางเมืองได้จริง ๆ แถมน่าอยู่ซะด้วย (อิอิ) ตอนแรกก็สงสัย ทำไมต้องแบ่งตอนเป็นบ้าน 3 หลังนั้น แต่อ่านจนจบก็ร้องอ๋อ อีกทั้งผู้เขียนได้บรรยายความเป็นอยู่แบบเรียบง่ายตามวิถีชาวบ้าน ชีวิตของเด็กคนหนึ่งกับแง่คิดต่าง ๆ ที่แฝงไว้ ตอนเริ่มแรก ก็สงสัยว่าทำไมถึงไม่กล่าวถึงแม่ของกะทิ แต่จะบรรยายความรู้สึกของกะทิที่มีต่อแม่ขึ้นหัวข้อไว้ที่หน้าแรกของทุกบท เพื่อทำให้ผู้อ่านเกิดความสงสัยอยากค้นหาแม่ของกะทิไปด้วย ว่าแม่ของกะทิเป็นใคร และไปอยู่ที่ไหน ตอนกะทิพบแม่ ก็เป็นอีกตอนที่ทำน้ำตาคลอได้โดยไม่รู้ตัว (ไม่ทราบว่าจะมีคนเป็นเหมือนกันหรือป่าว แต่รู้สึกว่าซึ้งจริง ๆ)   ตัวผู้เขียนบล็อกชอบจุด climax (หรือป่าวไม่แน่ใจ แต่ถือว่าเป็นจุดหักเหของเรื่องก็ว่าได้) ตอนที่ทุก ๆ คนลุ้นว่ากะทิจะไปส่งจดหมายที่ไปรษณีย์หรือไม่ แต่สุดท้ายแล้วกะทิก็ไปส่ง แต่จดหมายที่ส่งไปนั้นกลับเป็นจดหมายที่ส่งให้พี่ทอง  แล้วกะทิก็กลับไปใช้ชีวิตที่เกือบจะเหมือนปกติเหมือนในช่วงแรก ๆ แต่ที่แตกต่างไปก็คือ  ไม่มีชิ้นส่วนใดในชีวิตของกะทิตกหล่นพลัดหาย  ให้กะทิต้องตามหาอีกต่อไปแล้ว  ไม่แปลกใจเลยที่วรรณกรรมชิ้นนี้จะเป็นวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน และได้รับการแปลมาแล้วถึง 6 ภาษา 7 สำนวนแปล 

รวมข้อคิดดี ๆ + คำพูดซึ้ง ๆ กินใจมาฝาก

  • อยู่ที่ไหน ก็ดูพระจันทร์ดวงเดียวกัน เป็นฉากที่ตา ยาย และกะทิ อยู่ที่ระเบียงชมจันทร์ ตาพูดแล้วกะทิก็รู้ว่าตาหมายถึงใครคนหนึ่งที่หัวใจของกะทิร่ำร้องเรียกหาอยู่ทุกลมหายใจ  (จริง ๆ แล้วเหตุผลส่วนตัวที่รู้สึกว่ามันซึ้งกินใจเพราะอ่านแล้วโดน 55 ตรงใจผู้เขียนบล็อก จะมีมั้ยนะ ใครคนนั้นที่ดูดวงจันทร์ดวงเดียวกะเรา อิอิ)
  • การอยู่กับปัจจุบันนาทีไม่ใช่เรื่องง่ายเลย  บางครั้งเมื่อเราเจอกับเรื่องราวเลวร้าย แย่ ๆ มันเป็นเรื่องยากแล้ว  แต่การที่จะทำใจยอมรับกับสิ่งที่เป็นนี่สิ ยิ่งยากกว่า
  • ไม่น่าเชื่อว่าวันพรุ่งนี้ ดวงอาทิตย์จะยังขึ้นให้เห็นบนฟ้าเหมือนเดิม   เป็นอีกข้อคิดที่ดี เพราะไม่ว่าวันนี้เราจะเจอเรื่องราวเลวร้ายแค่ไหน แต่เมื่อถึงวันพรุ่งนี้ ก็ยังมีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์....ดวงเดิม ทอแสงให้เราเห็นดังเช่นทุกวัน
  • ทิ้งอดีตไว้ให้เป็นเพียงเงา  อดีตที่ผ่านไปแล้วมีทั้งสิ่งที่ดีและสิ่งที่ไม่ดี สิ่งที่ดีก็ควรเก็บไว้ในความทรงจำแต่เรื่องราวที่แย่ ๆ เราก็ควรจะทิ้งมันไป ไม่เก็บมาทำให้เรารู้สึกแย่อีก จริงมั้ย?
  • อ่านแล้วรู้สึกถึงความรักของแม่ ตอนที่แม่ทำกะทิเจ็บ สุดท้ายแม่ก็เลือกที่จะยอมจากไป เพียงเพราะอยากให้ลูกปลอดภัย ไม่อยากให้ลูกต้องตกอยู่ในอันตรายเพราะตัวเองอีก ทั้ง ๆ ที่ใจนั้นไม่อยากจากลูกอันเป็นที่รักไปเลย อีกทั้งทุกสิ่งที่อย่างที่แม่เตรียมไว้ด้วยความรัก เพื่อจะมอบให้กะทิ เด็กหญิง ณกมล (‘แห่งหัวใจ’)  พจนวิทย์

ใครที่เคยอ่านแล้ว ประทับใจตอนไหน ก็มาเล่าสู่กันฟัง แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันดูนะคะ อย่าลืมนะคะว่า.....ความสุขเราแบ่งปันกันได้......

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 26 พฤศจิกายน 2550 12:05 แก้ไข: 02 สิงหาคม 2551 19:59 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 ปุกปุย.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

อ่านนานมากแล้วค่ะ (ถ้าจำไม่ผิดมีเล่ม 2 ต่อด้วยค่ะ) จำที่ประทับใจแบบถอดออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ แต่จำได้คลับคล้ายคลับคราว่าอ่านตรงที่กะทิรื้อจดหมายแม่มาอ่าน (อ่านไปร้องไห้ไป) แล้วก็ลุ้นว่ากะทิจะส่งจดหมายไปให้แม่หรือเปล่า ...

เป็นวรรณกรรมที่ซึ้งในความรักของแม่กับลูก และความรักที่ลูกมีให้แม่ ทั้งๆ ที่มีข้อสงสัยหลายอย่างที่กะทิอยากรู้แต่ไม่มีคำตอบ แต่สุดท้ายกะทิก็รักแม่ ...เท่าที่จำได้นะคะ...

จำได้หลังจากอ่านเล่มนี้จบ...ไปอ่านเรื่อง A man and A boy.. จะได้อารมณ์ต่อเนื่องอีกแบบ เป็นความรักของพ่อที่มีต่อลูกชาย ซึ้งอีกแบบค่ะ

สวัสดีค่ะ  ชอบบล็อคนี้จัง 

อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วค่ะ ชอบ...พอประมาณ รู้สึกว่าเป็นหนังสือที่อ่านสบาย  คนธรรมดาๆอ่านแล้วก็มีความสุขดี....พอดีตอนนี้ไม่มีหนังสืออยู่ในมือจำคำสวยๆไม่ได้..(ปกตินิสัยแย่มาก ชอบพับหนังสือกะขีดเส้นใต้ ด้วยดินสอ  ....เป็นเหมือนกันไหมจ๊ะ)    

ตอนที่สะเทือนใจที่สุดก็....ตอนนที่แม่เขาพาลูกไปพายเรือไปแล้วช่วยลูกไม่ได้น่ะคะ ....(อืม...น่าจะเรื่องกะทินี่แหละ ชักงงๆแฮะ)  ..แล้วจะเข้ามาคุยใหม่ค่ะ

ปุกปุย..

อยากอ่านเหมือนกันน่ะครับ แต่มีคนไม่ยอมให้ยืมนะ ครับ แง้..... สังสัยต้องหาซื้ออ่านเอาเองแล้ว

ตอบคุณ ปุกปุย P  ใช่เลยค่ะ  รู้สึกสะเทือนใจเหมือนกัน อ่านแล้วน้ำตาไหลด้วย เป็นเหมือนกันมั้ยคะ?  ส่วนเรื่องพับหนังสือ ก็เป็นบ้าง บางครั้ง (ลืมตัว+ไม่มีที่คั่นหนังสือ) ส่วนขีดเส้นใต้ ยังไม่เคยค่ะ นอกจากหนังสือเรียน ขีดเกือบหมดหน้าทุกครั้งเลยค่ะ 555

 

ตอบคุณ มดตะนอยตะแคงตีนเดิน P  ถ้าไม่มีใครให้ยืม มายืมที่ dankejung ก็ได้ค่ะ ยินดีค่ะ (ปล. แต่ยืมแล้วต้องคืนในสภาพเดิมนะคะ ไม่ใช่เหมือนเล่มนั้น....)

ถ้าเข้าใจไม่ผิดกำลังจะทำเป็น animation เหมือนเคยเห็นรายละเอียดจากไหน นึกไม่ออก

อึมม เอาไว้อ่านแล้ว จะมาแจมครับ ตอนนี้ ทิ้งไว้ก่อน อยู่ในถุงน่ะ ดีแล้ว อย่าโผล่หน้า มาให้เห็นอีกเลย เจ้ากะทิ แบบว่าซื้อมาตั้ง แต่ยังดี ที่เพื่อน ได้ยืมไปอ่านก่อนแล้ว

คิกๆๆๆ 8-) 

  • ตอบคุณ P นู๋ดี ถ้ามีการทำเป็น animation ก็ดีสิคะ น่าสนใจ

 

  • ตอบคุณ P Our Shangri-La ซื้อเล่ม 2 มาก็ยังอยู่ที่เดิมเลยค่ะ ดีกว่าหน่อยคืออยู่นอกถุง (เคยหยิบมาอ่านบ้างแล้ว...แต่ยังไม่จบ อิอิ)

ที่ีผมซื้อมาน่ะ ยังนอนสงบนิ่งอยู่ภายใต้ผ้าห่มอุ่นๆ ทั้งสองเล่มเลย นะ สิบอกไห่

8-) 

ไม่ได้ซื้อค่ะ พอดีมีคนใจดีให้ยืม น้องกะทิ (ฉายาน้องที่คณะ) ให้ยืมมาือ่านค่ะ  ^-^

ประทับใจตอนหักมุม น้องกะทิส่งจดหมายนี่แหละค่ะ ลุ้น มากๆ :)

หนังสือมักมือคุณค่าในตัวเองเสมอ แต่ต้องหยิบให้ถูกเล่ม ถูกที่ ถูกเวลานะคะ :)

แวะมาแนะนำหนังสืออีกเล่มค่ะ เผื่อชอบ "เหนื่อยใจ..แต่ยังไหวอยู่"  อ่านสบายๆ ค่ะ 

อุ๊บ !1! ยังงั๊ยยังไง เสีย หนังสือ อะไรก็ หยิบอ่าน ได้ตลอด ล่ะครับ ไม่เกี่ยง ยกเว้นหนังสือ อยู่ อย่างเดียว ที่ต้อง ดูเวลา และสถานที่อ่าน

คิกๆๆๆ 8-)
 

  • ความสุขของกะทิเล่มหนึ่งยืมเพื่อนอ่านก่อน ติดใจเลยไปซื้อมาเก็บเอง พอเล่ม 2 ออกก็ไม่รอช้า ซื้อมาแล้วอ่านจบภายใน 1 วัน (ใครที่ยังไม่อ่านรีบหยิบมาอ่านในบัดเดี๋ยวนี้)
  • ภาษาสวย ประทับใจในทุกบททุกตอน   แต่ชอบที่สุดตอนไขปริศนาในการหาขุมทรัพย์ของแม่
  • ตอนนี้กำลังจะทำเป็นภาพยนตร์ รู้สึกบวงสรวงแล้ว มีรัชนก แสดงเป็นคุณแม่  และเข็มอัปสร ศิริสุขะ รับบทเป็นคุณน้า
  • ตอบคุณ P  mandala ยังไม่อ่านเล่ม 2 เลยค่ะ แหะ ๆๆๆๆ ว่าแต่เค้าทำเป็นภาพยนตร์แล้วหรอคะ?? ตกข่าวอีกแล้วสิเรา -*-

 

 

มีอะไรที่จะกระตุ้น ต่อมอยากอ่าน ของเราบ้าง นี่
บอกหน่อย ช่วยฉัน ให้อ่าน สักที
8-)
  • ฉันก็เป็นอีก 1 คน
    ที่ยังอยู่ในวังวนของความเศร้า
    ยังอ้างว้างและซึมเซา
    ยังเงียบเหงา ในหัวใจ
    แต่ก็มีหนังสืออยู่เป็นเพื่อน
    คอยช่วยเตือนสติให้
    ฉันจึงซื้อมันมามากเกินไป
    โอ้ว...ไม่สุดท้ายอ่านไม่ทัน
  • ก๊ากกกกกกกกลอนพาไปค่ะ ^o^v
  • ไม่มีคำตอบให้ แต่อยากรู้เหมือนกันว่าจะมีอะไรที่จะกระตุ้นต่อมอยากอ่านได้บ้าง 555

 

Ico48
ต้นสน [IP: 61.7.219.195]
10 มีนาคม 2552 10:18
#42167

เคยเห็นหนังสือเล่มนี้วนเวียนผ่านตาอยู่นานมาก แล้ว พอมาถึงวันหนึ่งก็มีโอกาสได้อ่าน ชอบมากๆ ได้แง่คิดจากเรื่องนี้หลายอย่าง

ชอบประโยคที่ว่า"ชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไป"

Ico48
ภัทร [IP: 117.47.20.73]
29 กรกฎาคม 2552 13:54
#46762

ชอบทุกตอนเลยค่ะ   อ่าน3รอบเเล้วยังไม่เบื่อเลยค่ะ

Ico48
แก้มบุ๋ม [IP: 119.42.102.132]
04 สิงหาคม 2552 15:57
#46996

บังเอิญแวะมา 

ชอบหนังสือเรื่องนี้มาก ตอนแรกยืมของคนอื่นอ่าน ยืมหลาย ๆ ครังเกรงใจ เลยซื้อเก็บเป็นของตนเอง เท่าที่จำได้ อ่านทั้ง เล่ม 1 และ เล่ม 2 เป็นครั้งที่ 9 แล้ว ชอบตัวละครทุก ๆ ตัว ชอบทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ข้างกะทิ กะทิเป็นเด็กผู้หญิงที่โชคดีที่มีคนรอบข้างคอยให้คำปรึกษา แนะนำ และปลอบใจ

Ico48
รองเท้าข้างเดียว [IP: 117.47.162.173]
23 กันยายน 2552 18:03
#48676
ความสุขของคนรอบข้างคือความสุขของเราด้วย  ความสุขแบ่งปันกันได้ และ    น้ำตาไม่อาจแทนความเสียใจ             
Ico48
รองเท้าข้างเดียว [IP: 117.47.162.173]
23 กันยายน 2552 18:07
#48677
อยากเข้มแข็งเหมือนน้องทิจัง
Ico48
Pna [IP: 118.173.194.159]
09 ตุลาคม 2552 11:01
#49175
อยากติดตามเรื่องของกระทิไปเรื่อยๆ (อยากให้มีตัวตนอยู่จริงๆ)
Ico48
เจน [IP: 117.47.17.250]
08 พฤศจิกายน 2552 18:52
#50528

ชอบมากๆ เลยค่ะ

ไม่เคยดูเรื่องนี้นะค่ะ แต่เจนอ่านเอาค่ะ

กะทิเข้มแข็งมากเลยค่ะ สงสารแม่ของกระทินะค่ะ

 

Ico48
เด็กน้อยฮักบี้หลายๆๆ [IP: 125.27.137.162]
19 พฤศจิกายน 2554 12:15
#71777

อ่านแล้วร้องไห้ มันเศร้าเกินบรรยาย ซึ้งใจมากๆ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.87.15.219
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ