นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ป้าปุ๊ย
Ico64
พรพิศ เรืองขจร
นักวิชาการโภชนาการชำนาญการพิเศษ
คณะแพทยศาสตร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 1

อ่าน: 1693
ความเห็น: 0

แหม!....เมื่อไรจะท่วม ภาคที่ 5

บันทึกล่าสุดของ 29 / 10 /54 ลองอ่านดูนะค่ะ ^____^

คำบันทึกของกะเทยกลัวน้ำ ภาคที่ 5

ไดอารี่ที่รัก

            ชั้น ตื่นขึ้นมาด้วยร่างการที่ปวดร้าวเสมือนไปร่วมรบในสงครามอ่าวเปอเซิยก็ไม่ปาน ความอิ่มใจเมื่อวานยังคงอยู่ แต่ ณ ตอนนี้สังขารของชั้น ได้กระตุกต่อมความคิดให้ชั้นหันกลับมามองอายุตัวเองอีกครั้ง 

            แน่ นอนวันนี้ที่บ้านชั้นก็ยังคงเป็น Subset ของทะเลทรายแถบเมอดิเตอเรเนียนอยู่ ชั้นเริ่มเคาท์ดาวน์กับตัวเอง มุ่งมั่นที่จะรอน้ำท่วมถึงวันที่ 31 หลังจากนั้นชั้นจะขอใช้ชีวิตต่อไปอย่างที่มันควรจะเป็น

           แต่ อย่างไรก็ตาม การเตรียมตัวจะต้องมีต่อไป ชั้นรวบรวมสติ ชักชวนคุณพ่อและน้องสาวไปตรวจสอบรูรั่วตามกระสอบทรายและพยายามอุดมัน น้องสาวของชั้นพยายามใช้ตรรกกะของเด็กวิทยุ-โทรทัศน์ ตั้งข้อสังเกตว่า ตราบใดที่น้ำยังไม่มา เราจะรู้ได้อย่างไรว่ากระสอบทรายรั่วหรือไม่ 

              ทุกอย่าง เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จะเรียกว่าความใสซื่อบริสุทธิ์ หรือเลวร้ายหน่อยคือความซื่อบื้อของน้องสาวดิชั้นก็ตามแต่ ทันทีที่สิ้นเสียง น้องของชั้นก็เดินไปหยิบสายยางขึ้นมา และพยายามฉีดน้ำไปที่กระสอบทราย ......เพื่อที่จะทดสอบรอยรั่ว 

             ไดอารี่จ้ะ....ผลของมันคือกระสอบทรายด้านบนเกิดอาการขวัญเสีย ทะยอยกระเด็นหลุดออกจากแถวอย่างควบคุมไม่ได้

             ชั้นกรี้ด   ชั้นสั่งให้น้องปิดน้ำทันที แต่นางยังคงเงอะงะระคนตกใจ กว่าจะตั้งสติและรู้ตัวว่าต้องปิดน้ำ มวลน้ำจำนวน 2 คนอาบก็ได้ทะลักผ่านคันกั้นน้ำหน้าบ้านเสียแล้ว และด้วยความที่น้องของดิชั้นฉีดน้ำจากด้านนอกเข้ามาด้านในบ้าน ผลของมันจึงเลวร้ายเกือบจะเทียบเท่าน้ำท่วมจริงๆ

             ครึ่งวันเช้าจึงหมดไปกับการเช็ดพื้นบ้าน และจัดการน้ำขังที่ระบายไม่ออกเนื่องจากติดกระสอบทรายชั้นล่าง......  ไดอารี่ที่รัก....กุปวดแขน 

              ข้อดีของการทดสอบครั้งนี้ คือการจัดการกับความแข็งแรงของกระสอบทรายให้มั่นคงยิ่งขึ้น ซึ่งมันสำคัญมาก

              ตอน บ่ายคุณแม่ของชั้นตรวจสอบสเบียงอาหาร พบว่าอาหารแห้งเหลือน้อยเต็มที ในบ้านมีแต่อาหารหมู่ที่ 3 ซึ่งประกอบไปด้วยผักสีเขียวจากตลาดบางแค ที่ให้วิตามินและแร่ธาตุมากจนเกินไป เราทั้งคู่จึงตัดสินใจไปหาซื้ออาหารอีกรอบ....โดยที่ไม่ชวนน้องสาวไป      

           รอบนี้เป็นรอบที่ 5 แล้ว ที่ครอบครั้วของชั้นกลับไปยังห้างสรรพสินค้าเพื่อตุนอาหารอีกครั้ง อาหาร 4 รอบแรกหมดไปพร้อมกับการรอคอย ชั้นกับมาม่ากลายเป็นญาติสนิท ส่วนปลากระป๋องและผักกาดดองถือเป็นเพื่อนรักที่สุดในเวลานี้

           ชั้นตัดสินใจหย่าขาดกับ Big C เพราะเธอมีแต่ตัวและปูชนียอาหารที่หลงเหลืออยู่น้อยเต็มที ด้วยเหตุนี้ชั้นจึงหันไปคบกับ The Mall แทน   การชอปปิ้งใน Home Fresh Mart ดูเป็นเรื่องปกติสำหรับคนกรุงเทพ และทีนี่ยังดูปกติดี ข้าวสารยังมีเยอะ ขนมขบเคี้ยวยังพอมี อาหารแห้งส่วนใหญ่ยังสามารถซื้อหาได้ถ้าไม่มี Brand Loyalty กับตราใดเป็นพิเศษ

          แต่สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือน้ำดื่มชั้น เดินไปเช้ลฟ์น้ำดื่ม คุณพระ ใครว่าน้ำดื่มหมด? ชั้นเห็นขวดตั้งส่องแสงสะท้อนสวยงามอยู่บนเช้ลฟ์ราวกับไม่มีผู้ใดหยิบไปซัก ขวดเดียว ซึ่งพอเดินไปใกล้ๆ.......ใช่ ไม่มีใครหยิบจริงๆ 

            น้ำ ดื่มที่ตั้งอยู่หาใช่น้ำดื่มธรรมดาไม่ "มันคือน้ำแร่ที่กลั้วคอด้วยเสือชีตาร์ แล้วพ่นใส่หน้าฮายีน่าท้องแก่ ที่ถูกแม่วาฬสีน้ำเงินกลืนทั้งตัว และนำศพไปกลั่นในท้องวัวตัวผู้ที่แคลิฟอร์เนิย" 

           น้ำดื่มในขวดสวยหรู แม่งราคา 91.50 บาทไทย........!!!!!ชั้นไม่รู้จะโมโหหรือตกใจดี แต่ก็พยายามควบคุมตัวเองเพื่อที่จะไม่เอาขวดแฟนต้าข้างๆมาฟาดขวดน้ำแร่ทั้งหมดที่อยู่บนเช้ลฟ์ให้แตก 

             ไดอารี่ที่รัก......ทางเลือกของชั้นอยู่ที่ไหน  ชั้น กลับมาบ้าน พร้อมกับข่าวสารใหม่อีกแล้ว อาม่าของชั้นบอกว่ามีคนขี่จักรยาน และพูดใส่โทรโข่งให้เก็บของขึ้นที่สูง ประกอบกับน้าสาวของชั้น โทรมาหยิบยื่นข่าวที่ว่าน้ำกำลังจะปล่อยลงคลองภาษีเจริญ ซึ่งคาดว่าน่าจะส่งผลกระทบกับเขตบ้านของชั้นอย่างแน่นอน....มั้ง

           ชั้นเฉยมากณ ตอนนี้ ชั้นพร้อมที่จะโดนมวลก้อนใหญ่น้ำซัดแล้ว จดหมายจากน้ำถึงพี่กรุงอะไรนั่นชั้นไม่สน ชั้นไม่รับจดหมาย ชั้นรับแต่ E-mail เท่านั้น   

             แต่ไดอารี่ที่รัก ถึง แม้คืนนี้จะเป็นอย่างไร น้ำจะสูงแค่ไหน ไฟฟ้าจะมีหรือไม่ ชั้นจะยังคงมีสติต่อไป ชั้นจะปกป้องเคหะสถานและครอบครัวของชั้น ให้รอดพ้นไปจากภัยพิบัติครั้งนี้อย่างใจเย็น 

            รัก...ฉัน Ps.ฤาคืนนี้ชั้นจะแกล้งจมน้ำ เพื่อให้พี่เจ เจตริน หรือพี่โดม ปกรณ์ลัม ขี่เจตสกีมารับชั้น และช่วยผายปอดดี..................................

            เอ่อ....แต่ถ้าคนที่มาช่วยชั้น เป็นพี่เปิ้ล นาคร ล่ะ

ติดตามต่อได้เลยค่า 

http://th-th.facebook.com/toodspower?sk=notes


หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
คำสำคัญ (keywords): เล่าผ่านเลนส์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 30 ตุลาคม 2554 11:48 แก้ไข: 30 ตุลาคม 2554 11:48 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.215.77.193
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ